Ludgate

Ludgate była najdalej na zachód wysuniętą bramą w murach Londynu. Rzymskiego pochodzenia, była kilkakrotnie przebudowywana i ostatecznie rozebrana 30 lipca 1760 roku. Nazwa przetrwała w Ludgate Hill, wschodnim przedłużeniu Fleet Street, oraz w Ludgate Circus i Ludgate Square. Materiały z bramy sprzedano za 148 funtów.

Według legendy, zapisanej przez normańsko-walijskiego duchownego Godfryda z Monmouth, Ludgate została nazwana od starożytnego brytyjskiego króla Luda. Lud miał być bratem króla Kasywelaunusa, lecz niektórzy folkloryści uważają go za wcielenie boga Nodensa. Istnieją inne propozycje pochodzenia nazwy, choć żadna nie została powszechnie przyjęta. Późniejsi pisarze twierdzili, że wywodzi się ona od „flood gate” lub „Fleet gate”, od „ludgeat”, oznaczającego „tylną bramę” lub „furtę”, albo od staroangielskiego terminu „hlid-geat”, powszechnego staroangielskiego złożenia oznaczającego „furtę” lub „bramę wahadłową”.

Uważa się, że Ludgate była jedną z czterech pierwotnych bram w rzymskich murach Londynu, których budowę rozpoczęto w 190 roku n.e.

Siły antyrojalistyczne odbudowały bramę podczas pierwszej wojny baronów (1215–17), używając materiałów odzyskanych ze zburzonych domów Żydów. Brama została odbudowana około 1450 roku przez człowieka nazwiskiem Foster, który swego czasu był osadzony w więzieniu dla dłużników nad bramą. Ostatecznie został sir Stephenem Fosterem, lordem majorem Londynu. Jego wdowa, Agnes, odnowiła i rozbudowała Ludgate oraz więzienie dla dłużników; zniesiono też praktykę zmuszania dłużników do płacenia za własne wyżywienie i zakwaterowanie. Jej dar upamiętniła mosiężna tablica ścienna o treści:

Pobożne dusze, które tędy przechodzicie, Za Stephena Fostera, niegdyś majora, szczerze się módlcie; I za panią Agnes, jego małżonkę, Bogu poświęconą, Która z litości ten dom wzniosła, dla londyńczyków w Ludgate; Aby więźniowie za nocleg i wodę nic tu nie płacili, Jak ich strażnicy odpowiedzą w straszny dzień sądu!

W lutym 1554 roku Ludgate była ostatnią sceną rebelii Wyatta, gdy sir Thomas Wyatt Młodszy przybył pod bramę z częścią swojej armii liczącą trzystu lub czterystu ludzi. Bramy bronił lord William Howard wraz z miejscową milicją, która odmówiła buntownikom wstępu, zmuszając ich do odwrotu i późniejszej kapitulacji.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Ludgate” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Ludgate zajmuje 1877. miejsce na 7044 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 125. wśród 315 obiektów w Anglii. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Anglia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗