Ali Qapu

Ālī Qāpū (Perzisch:عالی‌قاپو; of de Sublieme Poort) is een paleis in Isfahan, Iran. Het is gelegen aan de westkant van het plein van de Emam. Net als de rest van het plein is het rond 1595 gebouwd. De bouw verliep in verschillende stadia.

De bouw werd uitgevoerd door sjah Abbas I de Grote van de dynastie der Safawieden.

De bouw begon als een atrium dat toegang verschafte aan de Perzische tuin. In 1602 werd het gebouw verbonden met de dubbele galerij met winkels die het hele plein omringd. Kenmerkend voor het paleis is de talar of veranda aan de voorkant.

Ali Qapu is 33 m hoog en heeft zeven verdiepingen. Het grondplan meet 20 x 20 m.

Bijzonder aan het gebouw zijn de schilderingen van de natuur van Reza Abbasi, de hofschilder, en zijn leerlingen. Er zijn zowel bloemen, vogels als andere dieren afgebeeld. Ook zijn er mensen geschilderd.

Tijdens de regeerperioden van zowel sjah Sultan Hoessein (de laatste Safawiedensjah) en onder Nasir al-Din van de Kadjaren (1848-1896), werd het paleis gerenoveerd.

Tekst overgenomen uit “Ali Qapu” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Het paleis is achtenveertig meter hoog en telt zes verdiepingen, elk bereikbaar via een lastige wenteltrap. Op de zesde verdieping, de Muziekzaal, bevinden zich diepe ronde nissen in de muren, die niet alleen esthetische maar ook akoestische waarde hebben. Ali Qapu wordt beschouwd als het beste voorbeeld van Safavidische architectuur en een symbool van het islamitische erfgoed van Iran.

De naam Ali Qapu, van het Perzische 'Ālī (betekent "keizerlijk" of "groot") en het Azerbeidzjaanse Qāpū (betekent "poort"), werd aan deze plek gegeven omdat ze zich precies bij de ingang bevond van de Safavidische paleizen die zich uitstrekten van het Naqsh-e Jahanplein tot de Chahar Baq-boulevard.

Het gebouw werd gebouwd op bevel van sjah Abbas de Grote in het begin van de 17e eeuw. Hier vermaakten de Safavidische vorsten hun voorname bezoekers en buitenlandse ambassadeurs.

Sjah Abbas vierde hier voor het eerst het Nowruz (Iraans Nieuwjaar) van 1006 AH/1597 n.Chr.

Muurversieringen waren zeer gewild in paleisinrichtingen, en Ali Qapu vormde daarop geen uitzondering. Ali Qapu is rijk aan naturalistische muurschilderingen van Reza Abbasi, de hofschilder van sjah Abbas I, en zijn leerlingen. Zijn werken tonen bloemen-, dieren- en vogelmotieven. De rijk versierde deuren en vensters van het paleis zijn bij tijden van maatschappelijke wanorde bijna allemaal geplunderd. Slechts één venster op de derde verdieping ontsnapte aan de tand des tijds. Ali Qapu werd aanzienlijk hersteld en gerestaureerd tijdens het bewind van sjah Soltan Hoseyn, de laatste Safavidische heerser, maar verviel opnieuw ernstig tijdens de korte regeerperiode van de binnenvallende Afghanen. Onder het bewind van Nasser al-Din Sjah Qajar (1848-96) werden de Safavidische kroonlijsten en bloemtegels boven het portaal vervangen door tegels met inscripties.

Sjah Abbas II toonde zich enthousiast over de verfraaiing en perfectionering van Ali Qapu. Zijn belangrijkste bijdrage betrof de prachtige zaal, de bouwers op de derde verdieping.

Machinaal vertaald uit “Ali Qapu” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Ali Qapu staat op plaats 524 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 6 van de 170 die de atlas in Iran in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1650, en daarmee ouder dan 26% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 626 bouwwerken in de atlas die uit de 17e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 7.158 keer geopend, meer dan 89% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 4 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Isfahan, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗