Minggugong

Minggugong of Mingpaleis is het oude paleiscomplex van keizer Hongwu van de Ming-dynastie. Hongwu was de eerste keizer van deze dynastie. Toen zijn zoon, keizer Yongle, de troon betrad, werd Nanjing opgeheven als hoofdstad. De hoofdstad werd verplaatst naar Beijing. Hierdoor werd ook Minggugong als hoofdresidentie van de keizer opgeheven. De Verboden Stad werd de nieuwe keizerlijke zetel. Minggugong werd in de 14e eeuw gebouwd. In 1644 werd het paleis verwoest door de Mantsjoe van de nieuwe Qing-dynastie.

Toen Nanjing hoofdstad werd van Republiek China, ontstonden er plannen om het Mingpaleis als centrum te beschouwen voor de plaatsing van allerlei overheidsinstanties van de Republiek. Door geldtekort en oorlog werden deze plannen als snel van tafel gehaald. Aan het einde van de Republiek op het Chinese vasteland, werd een deel van het Mingpaleis gebruikt als vliegveldje.

Sinds 2006 staat het op de Chinese lijst van nationaal beschermde erfgoederen. Tot op heden zijn diverse poorten (Donghuamen, Wumen, Xi'anmen), muren en stenen wegen van het paleis nog bewaard gebleven. Ook is er nog steeds een authentieke brug met de naam Wulong (五龙桥), wat "vijf draken" betekent.

Tekst overgenomen uit “Minggugong” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Zhu Yuanzhang, die de stichter en eerste keizer van de Ming-dynastie zou worden, begon in 1367 met de bouw van een paleis in wat toen bekendstond als Jiankang. Op dat moment noemde hij zichzelf "Koning van Wu". Het paleis werd buiten de bestaande stad Jiankang gebouwd en was in 1368 voltooid. Met de voltooiing riep Zhu de Ming-dynastie uit; hijzelf als eerste keizer, bekend als de Hongwu-keizer; en Jiankang, nu Yingtian, als de "zuidelijke hoofdstad" ("Nanjing") van zijn rijk. In de daaropvolgende jaren werden er weinig veranderingen aangebracht aan het paleis in Nanjing, omdat de keizer zich richtte op de bouw van de "middelste hoofdstad", gelegen in zijn geboorteplaats Fengyang.

In 1373 richtte de Hongwu-keizer zijn aandacht opnieuw op Nanjing, met een omvangrijk programma van uitbreiding en renovatie van het paleis, dat in 1375 werd voltooid. In 1392 vond verdere uitbreiding plaats. In 1398 stierf de Hongwu-keizer en werd hij opgevolgd door zijn kleinzoon, de Jianwen-keizer. Al snel brak er een burgeroorlog uit toen Zhu Di, zoon van de Hongwu-keizer en oom van de Jianwen-keizer, probeerde de kroon van zijn neef over te nemen.

In 1402 nam Zhu Di Nanjing in en besteeg hij de troon als de Yongle-keizer. De Jianwen-keizer verdween tijdens een brand in het keizerlijke Mingpaleis.

De Yongle-keizer wilde graag terugkeren naar Beiping (het huidige Peking), waar hij tot prins was verheven. Om dit te bewerkstelligen, verhief hij Beiping tot de status van tweede hoofdstad, door een achtervoegsel Jing aan de naam toe te voegen — Beiping werd zo de "noordelijke hoofdstad", Peking. Zhu Di begon met de bouw van een paleis in Peking. Het paleis van Nanjing verloor in 1420 zijn positie als hoofdverblijf van de keizer aan de Verboden Stad van Peking, toen de Yongle-keizer de keizerlijke hoofdstad officieel naar Peking verplaatste. Nanjing behield gedurende de bijna drie eeuwen van het Ming-tijdperk de status van "reserve"-hoofdstad, met een eigen "reserve"-hof en "reserve"-ministeries, en het paleis werd onder de zorg van ambtenaren van het Keizerlijk Hofdepartement geplaatst.

Machinaal vertaald uit “Ming Palace” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Minggugong staat op plaats 1.613 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 33 van de 119 die de atlas in China in kaart brengt. Gebouwd in 1367, en daarmee ouder dan 56% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 604 bouwwerken in de atlas die uit de 14e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 6.411 keer geopend, meer dan 88% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 6 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Nanjing, 4 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗