Chiny · XIV wiek
Ming Palace zajmuje 1560. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 31. wśród 103 obiektów w Chinach. Data powstania: 1367, wcześniejsza niż u 54% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6411 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 89% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Chiny.
Pałac Ming (chiń. 明故宫; pinyin: Míng Gùgōng; dosł. „Dawny Pałac Ming”), znany również jako „Zakazane Miasto Nankinu”, był w XIV wieku cesarskim pałacem wczesnej dynastii Ming, kiedy Nankin był stolicą Chin.
Zhu Yuanzhang, który został założycielem i pierwszym cesarzem dynastii Ming, rozpoczął budowę pałacu w miejscu znanym wówczas jako Jiankang w 1367 roku. W owym czasie tytułował się „Królem Wu”. Pałac wzniesiono poza istniejącym miastem Jiankang i ukończono do 1368 roku. Po jego zakończeniu Zhu ogłosił dynastię Ming, sam stając się pierwszym cesarzem znanym jako cesarz Hongwu, a Jiankang, przemianowany na Yingtian, stał się „południową stolicą” („nanjing”) jego imperium. Przez kolejne kilka lat w pałacu w Nankinie wprowadzano niewiele zmian, ponieważ cesarz skupił się na budowie „środkowej stolicy” w swoim rodzinnym mieście Fengyang.
W 1373 roku cesarz Hongwu skierował ponownie uwagę na Nankin, prowadząc znaczący program rozbudowy i odnowienia pałacu, zakończony w 1375 roku. Dalsza rozbudowa nastąpiła w 1392 roku. W 1398 roku cesarz Hongwu zmarł, a po nim tron objął jego wnuk, cesarz Jianwen. Wkrótce wybuchła wojna domowa, gdyż Zhu Di, syn cesarza Hongwu i stryj cesarza Jianwena, dążył do odebrania korony swojemu bratankowi.
W 1402 roku Zhu Di zajął Nankin i wstąpił na tron jako cesarz Yongle. Cesarz Jianwen zniknął podczas pożaru cesarskiego Pałacu Ming.
Cesarz Yongle pragnął powrócić do Beiping (dzisiejszy Pekin), gdzie otrzymał niegdyś tytuł księcia. Aby to osiągnąć, podniósł rangę Beiping do drugiej stolicy, dodając do nazwy przyrostek Jing — Beiping stało się więc „stolicą północną”, Pekinem. Zhu Di rozpoczął budowę pałacu w Pekinie. Pałac nankiński stracił pozycję głównej rezydencji cesarza na rzecz pekińskiego Zakazanego Miasta w 1420 roku, gdy cesarz Yongle oficjalnie przeniósł stolicę cesarstwa do Pekinu. Nankin zachował status stolicy „rezerwowej” przez niemal trzy stulecia panowania dynastii Ming, z własnym „rezerwowym” dworem i „rezerwowymi” ministerstwami, a pałac pozostawał pod opieką urzędników Departamentu Domu Cesarskiego. Pałac nawiedziła jednak seria pożarów, które w większości nigdy nie zostały naprawione.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Ming Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →