Palazzo Marino

Palazzo Marino is een 16e-eeuws paleis aan de Piazza della Scala, in het centrum van Milaan, Italië. Sinds 9 september 1861 is het Milaans stadhuis. Het grenst aan de Piazza San Fedele, de Piazza della Scala, de Via Case Rotte en de Via Tommaso Marino.

Het paleis werd in opdracht gegeven door Tommaso Marino, een rijke 16e-eeuwse Genuese bankier en koopman. Het werd in 1781 staatseigendom.

Het paleis werd gebouwd tussen 1557 en 1563 voor Tommaso Marino. Het werd ontworpen door architect Galeazzo Alessi uit Perugia. De hoofdgevel was oorspronkelijk gericht op de Piazza San Fedele, aangezien de Piazza della Scala destijds een wirwar van middeleeuwse huizen was. De bouw werd af en toe vertraagd door verzet van de bevolking, die zeer conservatief stond tegenover de architectuur van het centrum van Milaan.

Verscheidene beeldhouwers van de Fabbrica del Duomo waren betrokken bij de versieringen van dit palazzo. In de binnenplaats werden sculpturen opgericht die de werken van Herakles en de Metamorfosen voorstellen. Het plafond van de grote zaal (nu bekend als "Salone dell'Alessi") was voorzien van fresco's en stucwerk met het Huwelijk van Cupido en Psyche, van Andrea Semini en Ottavio Semini.

De vier hoeken van het plafond waren tevens versierd met schilderijen van Aurelio Busso die de vier seizoenen verbeeldden. Verdere fresco's en reliëfs versierden de muren, met mythologische thema's zoals de Muzen, Bacchus, Apollo en Mercurius van Ottavio Semini. De reliëfs beelden het verhaal van Perseus uit.

Toen Marino stierf en zijn familie berooid achterliet, werd het paleis staatseigendom, maar in 1632 werd het verkocht aan een andere bankier, Carlo Omodei. Het Huis Omodei heeft het paleis nooit bewoond; het behield zijn oorspronkelijke naam "Marino" en werd verhuurd aan verscheidene vooraanstaande Milanezen.

In 1781 werd het paleis opnieuw door de staat aangekocht (de vooraanstaande Milanese geleerde Pietro Verri speelde een belangrijke rol bij het overtuigen van de autoriteiten om het paleis te kopen) en werd het de zetel van bestuurlijke en fiscale diensten. Het paleis werd vervolgens gerestaureerd onder toezicht van architect Giuseppe Piermarini, die verantwoordelijk was voor de renovatie van de hele omgeving.

In 1848, na de Vijf Dagen van Milaan, werd het paleis tijdelijk gebruikt als zetel van de nieuwe regering van Lombardije.

Machinaal vertaald uit “Palazzo Marino” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Palazzo Marino staat op plaats 2.199 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 170 van de 487 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in 1557, en daarmee ouder dan 38% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 755 bouwwerken in de atlas die uit de 16e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.478 keer geopend, meer dan 72% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 18 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Milaan, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗