Palazzo Schio

Palazzo Schio is een paleisgebouw in het noorden van Italië in de stad Vicenza. Deze stad is opgenomen in de Unesco-werelderfgoedlijst. Het gebouw dateert uit de 16de eeuw en wordt als renaissance gekwalificeerd.

Tekst overgenomen uit “Palazzo Schio” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

In 1565 ontwierp Palladio voor Bernardo Schio de gevel van diens huis in Vicenza, in de buurt van de Ponte Pusterla. Omdat Palladio in die jaren bezig was met een reeks Venetiaanse projecten die zijn vrijwel permanente aanwezigheid in de hoofdstad van de Venetiaanse Republiek vereisten, raakte zijn toezicht op de bouwwerkzaamheden aan het Palazzo Schio zo verwaarloosd dat de metselaarsbaas die met de uitvoering belast was, de werkzaamheden staakte bij gebrek aan duidelijke instructies.

Na Bernardo's dood toonde zijn weduwe geen interesse om de werkzaamheden af te ronden, die pas in 1574–75 werden voltooid door Bernardo's broer Fabrizio, nadat de stenen en andere bouwmaterialen lange tijd opgestapeld hadden gelegen op de binnenplaats van de villa.

Na het huis van Schio kwam het gebouw in handen van andere adellijke huizen van Vicenza: eerst Vaccari, dan Lioy, en later Angaran. Het paleis werd - met enkele wijzigingen - gerestaureerd door de edelman Carlo Angaran in 1825, zoals vermeld in de Latijnse inscriptie onder de bovenste kroonlijst:

CAROLVS ANGARAN P.[atricius] V.[icentinus] REST.[auravit] MDCCCXXV

De representatieve gevel van het gebouw langs de straat is relatief smal. Voor de piano nobile koos Palladio voor een verdeling in drie even brede bogen, gescheiden door vier halfzuilen met Corinthische kapitelen, vrijstaand over driekwart van de wandhoogte, waarbij de basis geïntegreerd is met de sokkel.

De ruimtes tussen de zuilen worden ingenomen door drie vensters met een uitstekend balkon, elk bekroond met een driehoekig fronton in sterke uitspringing. Bedoeld om de zolder te verlichten, waren er drie vensters in het architraaf van de kroonlijst uitgesneden, die in 1825 werden gesloten en het bovenste uiteinde vormden. De gevel wordt eveneens verlevendigd door een spel van licht en schaduw, verkregen door articulatie in meerdere diepteniveaus met behulp van zuilen, lijstwerk en balkonramen en frontons. De sokkelbasis is bekleed met rustica. De architect doorbreekt de relatieve eentonigheid van de bosseerde textuur met de boog van de ingangshal, en vooral met de trapeziumvormige velden rond de twee zijopeningen eronder.

Machinaal vertaald uit “Palazzo Schio” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Palazzo Schio staat op plaats 4.814 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 365 van de 487 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in 1574, en daarmee ouder dan 37% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 755 bouwwerken in de atlas die uit de 16e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 11 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Vicenza, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗