Griekenland · 13e eeuw
Pontikokastro staat op plaats 6.284 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 77 van de 133 die de atlas in Griekenland in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1250, en daarmee ouder dan 67% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 1091 bouwwerken in de atlas die uit de 13e eeuw stammen. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Patras, 75 km verderop. Dit is een van de 34 bouwwerken op de regiokaart Peloponnesos. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Pontikokastro (Grieks: Ποντικόκαστρο), tijdens de late middeleeuwen in het Frans Beauvoir en in het Italiaans Belveder genoemd, is een Byzantijns kasteel in Agios Andreas, Katakolo, op de Peloponnesos in Griekenland.
De vesting van Pontikon—Pontikokastro, "kasteel van Pontikon", is een betrekkelijk recente naam—is een van de oudste Byzantijnse kastelen van Griekenland. Ze ligt in het noordelijke deel van de baai van Ichthys, 100 meter van de kust, en is gebouwd op de ruïnes van de acropolis van het oude Pheia, daterend uit 700 v.Chr.
Over de naam bestaan verschillende opvattingen; sommigen beweren dat Pontikon afkomstig is van het oud-Griekse woord pontos, "zee", vanwege het uitzicht op de Ionische Zee. Anderen wijzen op de gelijkenis met de vorm van een muis (pontikos). De meest waarschijnlijke opvatting wordt toegeschreven aan de folklorist Dinos Psychogios, die stelt dat de naam voortkomt uit een verbastering van het Latijnse "fonticum", wat pakhuis betekent, omdat het kasteel diende als opslag voor graan en andere producten.
Na de Vierde Kruistocht werd het kasteel veroverd door de Frankische kruisvaarders die er rond 1205 het vorstendom Achaea vestigden. Zij noemden het in het Frans Beauvoir, in het Italiaans Belveder en in het Latijn Bellovidere of Pulchrumvidere. Het maakte oorspronkelijk deel uit van het vorstelijke domein van Achaea en was, samen met de vesting en de vorstelijke munt van Glarentza, een van de twee belangrijkste plaatsen van waaruit Elis werd bestuurd. Beauvoir werd in 1289 toegewezen aan Hugo, graaf van Brienne, in ruil voor zijn helft van de baronie Karytaina, maar Hugo ruilde het al snel met Jean Chauderon voor landerijen in Conversano.
Rond 1303 was het echter al teruggekeerd onder rechtstreeks vorstelijk gezag. Tijdens de poging van Ferdinand van Majorca om het vorstendom te veroveren in 1315–16, werd Beauvoir ingenomen en door diens troepen bezet tot na zijn nederlaag en dood in de Slag bij Manolada. Daarna speelde Beauvoir geen belangrijke rol meer en wordt het nauwelijks vermeld in de daaropvolgende periodes van Ottomaanse en Venetiaanse heerschappij. In 1391 werd het overgenomen door de Navarrese Compagnie, in 1427 door Constantijn Palaiologos en daarna door Thomas Palaiologos. In 1470 werd het door de Turken platgebrand.
Machinaal vertaald uit “Pontikokastro” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →