Fort van St. Elisabeth

Het Fort van St. Elisabeth (Oekraïens: Фортеця Святої Єлисавети) is een voormalig aarden fort in de stad Kropyvnytsky, in het geografische centrum van het huidige Oekraïne, en het belangrijkste symbool van de stad.

Tekst overgenomen uit “Fort van St. Elisabeth” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Na de vorming van Nieuw-Servië op de landen van de Oekraïense Kozakken werd het fort gebouwd om de gebieden van de Servische kolonisten tegen Tataarse invallen te beschermen. Het Fort van de Heilige Elisabeth werd gebouwd volgens het decreet van de Senaat, waarmee ook Nieuw-Servië werd ingesteld. Het decreet werd op 4 januari 1752 ondertekend door keizerin Elisabeth Petrovna. Op basis van het decreet ontving kolonel Ivan Horvat een dankbetuiging, en Ivan Glebov kreeg een instructie.

Het Hadjatsj-Myrhorod-regiment van Oekraïense Kozakken (1390 mannen) kwam om het fort te bouwen, waarvan de hoofdwerken in vier maanden werden voltooid: van 12 juni tot 1 oktober 1754. Tijdens de werkzaamheden stierven 72 Zaporozjers, werden er 233 ziek en liepen 855 weg.

De artilleriebewapening van het fort bestond destijds uit 120 kanonnen, 12 mortieren, 6 valkonetten, 12 houwitsers en 6 mortieren. In de daaropvolgende jaren gingen de bouwwerkzaamheden aan het fort door, maar zeer langzaam, en waren ze zelfs aan het einde van de regering van keizerin Elisabeth (1761) nog niet voltooid. Op het terrein van het fort werd een hele stad gebouwd, waarin het centrum werd gevormd door de houten Heilige Drie-eenheidskerk, die van 1755 tot 1801 de status van kathedraal had. De soldatenbarakken waren ontworpen voor 2.200 man. Het garnizoen bestond uit drie bataljons en twee eenheden, artillerie en genie. Er waren commandants- en generaalswoningen, huisvesting voor geestelijke ambtenaren, en kruitkelders.

Het Fort van de Heilige Elisabeth nam slechts één keer deel aan gevechtshandelingen. Dit gebeurde tijdens de Russisch-Turkse Oorlog (1768–1774), waarvan de eerste veldtocht in 1769 begon met de inval van de Krim-khan Qırım Giray in de provincie Jelisavetgrad. Op 4 januari stak het 70.000 man sterke Turks-Tataarse leger onder zijn bevel de grens over, en op 7 januari hield het halt bij het Fort van de Heilige Elisabeth, waar generaal Isakov zich met het garnizoen en de plaatselijke bevolking verschanste.

Machinaal vertaald uit “Fortress of St. Elizabeth” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Fort van St. Elisabeth staat op plaats 1.160 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 20 van de 188 die de atlas in Oekraïne in kaart brengt. Gebouwd in 1754, en daarmee ouder dan 17% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 556 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.378 keer geopend, meer dan 71% van de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗