Engeland · 12e eeuw
Sandal Castle staat op plaats 1.691 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 109 van de 360 die de atlas in Engeland in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1150, en daarmee ouder dan 80% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 763 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 1.941 keer geopend, meer dan 69% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 1 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Sheffield, 31 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Sandal Castle is een middeleeuws kasteel in ruïne in Sandal Magna, een buitenwijk van de stad Wakefield in West Yorkshire, Engeland, met uitzicht over de rivier de Calder. Het was het toneel van hofintriges en de setting voor een scène in een van de toneelstukken van William Shakespeare.
William de Warenne, 2nd Earl of Surrey (1081–1138), kreeg in 1107 de bezittingen van Sandal toegewezen. De 2e graaf bouwde het eerste Sandal Castle van hout. Hij steunde Robert Curthose tegen Hendrik I van Engeland en werd voor twee jaar uit het koninkrijk verbannen. Later kreeg hij het manor van Wakefield. William de Warenne, 3rd Earl of Surrey (1119–1148), bracht weinig tijd door in Sandal, omdat hij de kruisvaardersgelofte had afgelegd en aan de Tweede Kruistocht deelnam. Hij had één dochter, Isabel de Warenne (1137–1199), die trouwde met Willem van Blois, zoon van koning Stephanus, die de 4e graaf werd. Hij overleed in 1159 zonder kinderen na te laten.
Isabel, zijn weduwe, trouwde vervolgens met Hamelin (1129–1202), de 5e graaf. Hij was de zoon van Godfried van Anjou en nam de naam Warenne aan bij zijn huwelijk in 1164. Men neemt aan dat Hamelin de vroege Normandische stenen versterkingen van Conisbrough Castle bouwde en ook begon de houten versterkingen van Sandal door steen te vervangen.
William de Warenne, 5th Earl of Surrey (1166–1240), trouwde in 1225 met Maud Marshal. Hij was trouw aan zijn neef, koning Jan, en is een van de vier edelen wiens naam voorkomt in de Magna Carta voor Jan. Na de dood van koning Jan in 1216 steunde hij Hendrik III. Maud de Warenne, Williams weduwe, bezat het manor van Wakefield van 1240 tot hun zoon John de Warenne, 6th Earl of Surrey (1231–1304), in 1252 meerderjarig werd. John trouwde in 1247 met Alice de Lusignan. In 1296 werd de 6e graaf door Eduard I benoemd tot warden voor Schotland, en in 1299 behaalden de graaf en zijn koninklijke heer een overwinning op de Schotten bij de Slag bij Falkirk.
William de Warenne (1256–1286) kwam om bij een toernooi in Croydon, vóór het overlijden van zijn vader. Zijn zoon John de Warenne, 7th Earl of Surrey (1286–1347), werd geboren in het jaar van diens dood. John trouwde met Joan of Bar, maar leefde overspelig samen met Maud de Nereford, uit een dorp bij Castle Acre in Norfolk. In 1347 stierf de 7e graaf.
Machinaal vertaald uit “Sandal Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →