Schloss Wilhelminenberg

Kasteel Wilhelminenberg (Duits: Schloß Wilhelminenberg) is een voormalig paleis uit het begin van de 20e eeuw, dat nu een viersterrenhotel, restaurant en congrescentrum is. Het ligt op de oostelijke hellingen van de Gallitzinberg, in het westelijke deel van het Wienerwald van de Oostenrijkse hoofdstad Wenen.

In 1780 verwierf prins Dmitri Michailowitsj Galitzin, de Russische ambassadeur in Wenen, beboste grond van veldmaarschalk graaf Franz Moritz von Lacy, gelegen bergopwaarts van wat destijds het dorp Ottakring was. Hij liet er een klein jachtslot bouwen, dat al snel bekend werd om zijn sociale evenementen. Tegen 1824, toen het gebouw al vervallen was, was het bezit van het landgoed overgegaan op prins Julius de Montléart (1787-1865) en zijn vrouw prinses Maria Christina van Saksen. In 1838 werd het kasteel uitgebreid met twee zijvleugels.

Toen de zoon van Julius, prins Moritz de Montléart, het landgoed na aanzienlijke juridische geschillen verwierf, schonk hij het aan zijn vrouw Wilhelmine (geboren von Arnold) en noemde het kasteel "Wilhelminenberg". Na hun overlijden in respectievelijk 1887 en 1895 werden beiden bijgezet in een klein mausoleum, gebouwd in "neogotische" stijl vlak bij het kasteel. Vanwege haar vrijgevigheid jegens de armen werd Wilhelmine de Montléart bekend als de "Engel van Ottakring". In 1895 erfde hun neef aartshertog Rainer Ferdinand van Oostenrijk, zoon van de halfzuster van Moritz de Montleart, het landgoed.

In 1903 liet aartshertog Leopold Salvator het vervallen gebouw afbreken en in de jaren tot 1908 werd een paleis in de stijl van het Tweede Franse Keizerrijk gebouwd naar plannen van de architecten Eduard Frauenfeld en Ignaz Sowinski. De bouwkosten, inclusief het park en de bijgebouwen, bedroegen 1,4 miljoen kronen.

In 1918, tegen het einde van de Eerste Wereldoorlog, werd het kasteel een militair hospitaal en werd het vervolgens gebruikt als revalidatiecentrum voor veteranen. In 1927 kocht de stad Wenen het gehele landgoed van de Zürichse bankier Wilhelm Ammann en vestigde er een weeshuis. Van 1934 tot 1938 diende het kasteel als thuisbasis voor het wereldberoemde Weense Jongenskoor.

Na de Oostenrijkse Anschluss bij nazi-Duitsland in maart 1938 werd Wilhelminenberg geconfisqueerd en overgedragen aan de Österreichische Legion, een paramilitaire eenheid van verbannen Oostenrijkse nationaalsocialisten.

Machinaal vertaald uit “Schloss Wilhelminenberg” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Schloss Wilhelminenberg staat op plaats 1.477 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 31 van de 201 die de atlas in Oostenrijk in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1925 — een van de 169 bouwwerken in de atlas die uit de 20e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.248 keer geopend, meer dan 69% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 37 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Wenen, 7 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗