Austria · XX wiek
Schloss Wilhelminenberg zajmuje 1466. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 31. wśród 239 obiektów w Austrii. Data powstania: ok. 1925, jeden z 161 obiektów atlasu powstałych w XX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2248 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 72% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 40 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Wiedeń, 7 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Austria.
Zamek Wilhelminenberg (niem. Schloß Wilhelminenberg) to dawny pałac z początku XX wieku, obecnie czterogwiazdkowy hotel, restauracja i ośrodek konferencyjny. Znajduje się na wschodnich stokach Gallitzinbergu, w zachodniej części Wienerwaldu, w austriackiej stolicy Wiedniu.
W 1780 roku książę Dmitrij Michajłowicz Galicyn, ambasador rosyjski w Wiedniu, nabył zalesioną posiadłość od feldmarszałka hrabiego Franza Moritza von Lacy, położoną w górnej części ówczesnej wsi Ottakring. Zlecił wzniesienie niewielkiego Jagdschlossu, który wkrótce zasłynął z organizowanych tam wydarzeń towarzyskich. Do 1824 roku, gdy budynek był już w opłakanym stanie, własność posiadłości przeszła na księcia Juliusa de Montléart (1787–1865) i jego żonę księżną Marię Krystynę Saską. W 1838 roku zamek rozbudowano, dodając dwa boczne skrzydła.
Gdy syn Juliusa, książę Moritz de Montléart, nabył posiadłość po długich sporach prawnych, przekazał ją swojej żonie Wilhelminie (z domu von Arnold) i nazwał zamek „Wilhelminenberg”. Po ich śmierci, odpowiednio w 1887 i 1895 roku, oboje zostali pochowani w niewielkim mauzoleum wzniesionym w stylu „neogotyckim” w pobliżu zamku. Za swoją hojność wobec ubogich Wilhelmina de Montléart zyskała miano „Anioła Ottakring”. W 1895 roku posiadłość odziedziczył ich bratanek, arcyksiążę Rainer Ferdynand Austriacki, syn przyrodniej siostry Moritza de Montléart.
W 1903 roku arcyksiążę Leopold Salvator kazał rozebrać podupadający budynek, a do 1908 roku wzniesiono pałac w stylu drugiego cesarstwa, według planów architektów Eduarda Frauenfelda i Ignaza Sowinskiego. Koszty budowy, wraz z parkiem i budynkami pomocniczymi, wyniosły 1,4 miliona koron.
W 1918 roku, gdy I wojna światowa dobiegała końca, zamek stał się szpitalem wojskowym, a następnie ośrodkiem rehabilitacyjnym dla weteranów. W 1927 roku miasto Wiedeń zakupiło całą posiadłość od zuryskiego bankiera Wilhelma Ammanna i założyło tam sierociniec. Od 1934 do 1938 roku zamek służył jako siedziba słynnego na całym świecie Wiedeńskiego Chóru Chłopięcego.
Po Anschlussie Austrii do nazistowskich Niemiec w marcu 1938 roku, Wilhelminenberg skonfiskowano i przekazano Österreichische Legion, paramilitarnej jednostce wygnanych austriackich narodowych socjalistów. Podczas II wojny światowej ponownie zamieniono go w szpital wojskowy.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Schloss Wilhelminenberg” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →