Slot Solitude

Slot Solitude (Duits: Schloss Solitude) werd tussen 1763 en 1769 gebouwd als jachtslot voor hertog Karel Eugenius van Württemberg. Solitude is het Franse woord voor eenzaamheid. Sinds 1942 ligt het kasteel in Stuttgart in het gelijknamige stadsdeel Solitude, dat de naam van het kasteel gekregen heeft.

Het slot was oorspronkelijk bedoeld als toevluchtsoord (refugium) om de rust op te zoeken, vandaar de naam eenzaamheid. De bouw werd geplaagd door politieke en financiële moeilijkheden. Karel Eugenieus had met Württemberg meegedaan aan de Zevenjarige oorlog tegen Pruisen en stond aan de verliezende kant. De bouw ging ook fors over het budget dat het hertogdom ter beschikking had gesteld. Politieke onenigheden in Stuttgart deden de hertog ook vluchten naar Ludwigsburg. Op lange termijn was het ook moeilijk om het kasteel aan te houden als tijdelijke residentie. Daarom werd er in 1770 een school in ondergebracht. Later werd het nog een kunstacademie, een militaire academie en daarna een universiteit voor kinderen van de elite. Door de hoge onderhoudskosten werd de school gesloten aan het einde van de achttiende eeuw. Het kasteel kwam in verval en werd tussen 1972 en 1983 gerenoveerd.

Het voormalige stratencircuit Solitudering werd naar het slot vernoemd.

Tekst overgenomen uit “Slot Solitude” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Karel Eugen von Württemberg volgde zijn vader Karel Alexander in 1737 op als hertog van Württemberg, toen hij pas negen jaar oud was. Het hertogdom Württemberg werd tot 1744 bestuurd door een regentschapsraad, toen Karel Eugen op zijn 16e meerderjarig werd. Zijn regering zou gekenmerkt worden door economische problemen, politieke onrust en verkwisting.

Tegen de jaren 1760 waren Karel Eugens beleid en ambities op mislukking uitgelopen. Hij had er niet in geslagen meer aanzien en prestige te verwerven tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog of de Zevenjarige Oorlog, en had Württemberg diplomatiek geïsoleerd door zijn gemanoeuvreer en zijn manieren om oorlogsfondsen te verwerven. Hij had herhaaldelijk financiering onttrokken aan de bouw van zijn paleizen, waaronder Monrepos, in Ludwigsburg. Karel Eugen richtte zijn aandacht opnieuw op Stuttgart en huurde in 1763 een groep architecten in, onder leiding van Philippe de La Guêpière, om een nieuw paleis te ontwerpen, dat de naam "Solitude" kreeg. Friedrich Christoph Hemmerling werd aangesteld als hoofdtuinman, belast met het ontwerp en de aanleg.

Bij de bouw ging voorrang naar de twee vleugels naast het paleisgebouw, totdat deze in 1766 voltooid waren. Vanuit deze vleugels volgde de hertog de bouw op de voet.

La Guêpière vertrok in 1768 uit Württemberg naar zijn geboortestad Parijs. Hij werd als hofarchitect en als bouwdirecteur van Solitude opgevolgd door zijn leerling, Reinhard Heinrich Ferdinand Fischer.

In 1770 stichtte Karel Eugen de Hohe Karlsschule op het terrein van Solitude Palace. Op deze school studeerde Friedrich Schiller in zijn jeugd en schreef hij De Rovers. De school verhuisde in 1775 naar Stuttgart, hetzelfde jaar waarin de hertog zelf zijn aandacht verlegde naar het nabijgelegen Schloss Hohenheim. De laatste grote gebeurtenis op Solitude vond plaats in 1782, waarna het onderhoud van het terrein werd gestaakt. Vanaf de jaren 1830 liet koning Karel I het paleis echter renoveren, terwijl koningin Olga er haar familieleden ontmoette.

Machinaal vertaald uit “Solitude Palace” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Slot Solitude staat op plaats 1.260 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 101 van de 505 die de atlas in Duitsland in kaart brengt. Gebouwd in 1769, en daarmee ouder dan 16% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 556 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 4.425 keer geopend, meer dan 83% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 9 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Stuttgart, 7 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗