Walls of Dubrovnik

De Muren van Dubrovnik (Kroatisch: Dubrovačke gradske zidine) zijn een reeks stenen verdedigingsmuren rond de stad Dubrovnik in Zuid-Kroatië. Er werden wallen gebouwd in de buitengebieden van de stad, waaronder de berghellingen, als onderdeel van een reeks statuten uit 1272. De bestaande stadsmuren werden voornamelijk gebouwd tussen de 13e en 17e eeuw. De muren lopen over een ononderbroken lengte van ongeveer 1.940 meter (6.360 ft), omsluiten het grootste deel van de oude stad en bereiken een maximale hoogte van ongeveer 25 meter (82 ft).

Vluchtelingen uit verwoeste steden zoals Epidaurus vluchtten naar wat de verdedigbare nederzetting Dubrovnik zou worden (later ook bekend als Ragusa), die met de bouw van haar stadsmuren een toevluchtsoord zou worden. De muren werden versterkt door drie ronde en 14 vierhoekige torens, vijf bastions (bolwerken), twee hoekversterkingen en het grote Sint-Janfort. De landmuren werden bovendien versterkt door één groter bastion en negen kleinere halfronde, zoals de kazemat Fort Bokar, het oudste bewaarde fort van dat type in Europa. De gracht die rond het buitenste deel van de stadsmuren liep, die met meer dan 120 kanonnen waren bewapend, gaf de stad uitstekende verdedigingsmogelijkheden.

In 1979 werd de oude stad Dubrovnik, die een aanzienlijk deel van de oude muren van Dubrovnik omvat, opgenomen in de UNESCO-lijst van werelderfgoed. Tegenwoordig zijn de Muren van Dubrovnik een van de populairste toeristische attracties van Kroatië, met meer dan 1,2 miljoen bezoekers in 2019.

Machinaal vertaald uit “Walls of Dubrovnik” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Walls of Dubrovnik staat op plaats 329 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 2 van de 59 die de atlas in Kroatië in kaart brengt. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗