Bagras

Barghas, Bargas – warownia templariuszy, zwana przez nich Gaston, położona w pobliżu Antiochii, wzniesiona na szczycie wzgórza koło przełęczy Belen w 1153. Zdobyta przez Saladyna 26 sierpnia 1189.

Tekst pochodzi z artykułu „Bagras” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Geografia Strabona opisuje Pagrae jako silną twierdzę w okręgu Antiochii, w pobliżu Gindarus, położoną na przełęczy w górach Amanus, prowadzącej od Bram Amanus do Syrii. Stała ona nad Równiną Antiochijską, przez którą płynęły rzeki Arceuthus, Orontes i Labotas.

Pliniusz Starszy wymienia Pagrae wśród tetrarchii Syrii, obok Mammisea, Paradisus i Pinelitae, jako część szerszego regionu Cyrrhestice i wnętrza Syrii.

Według arabskiego historyka Al-Baladhuriego, w tym miejscu doszło do masakry około 638 roku, gdy 30 000 Arabów Ghassanidzkich wraz z rodzinami próbowało uciec przed muzułmańskim podbojem Syrii, lecz zostali zaatakowani przez siły Maisarah ibn Masruka, wysłanego w pościg przez Abu Ubaydaha. Jest to prawdopodobnie przesadzone, ponieważ wielu spośród tych plemion później służyło w armii bizantyjskiej.

Fortyfikacje w Pagrae wzniósł pod koniec 968 roku cesarz bizantyjski Nikeforos II Fokas, który stacjonował tam 1000 pieszych i 500 konnych żołnierzy pod dowództwem Michała Burtzesa, by dokonywać najazdów na okolice pobliskiego miasta Antiochii. Zamek stanowił bazę dla sił kontrolujących Bramy Syryjskie i był częścią wieloetapowego podejścia Fokasa, mającego na celu utrudnienie łączności między Antiochią a pozostałym emiratem Hamdanidów. Zbudowano go na dwóch poziomach wokół pagórka, a fortyfikacja przypominała budownictwo ormiańskie, z wodą dostarczaną przez akwedukty. Prawdopodobne jest, że ormiańska wspólnota zakonna "Wspólnota Jezusa" (Yesuank'/Yisuank') znajdowała się w pobliżu zamku i została zniszczona przez trzęsienie ziemi w Marasz w 1114 roku.

Odbudowany został następnie około 1153 roku przez templariuszy pod nazwą Gaston (także Gastun, Guascon, Gastim) i pozostawał w ich rękach lub w rękach Księstwa Antiochii, aż zmuszony został do kapitulacji przed Saladynem 26 sierpnia 1189 roku. Został odbity w 1191 roku przez Ormian (pod wodzą Leona II), a ich posiadanie tego zamku stało się głównym punktem sporu między nimi a Antiocheńczykami i templariuszami. Zamek pozostawał pod kontrolą ormiańską do 1215 roku, gdy odbili go z powrotem templariusze, którzy utrzymywali go aż do podboju Antiochii w 1268 roku.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Bagras” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Bagras zajmuje 1580. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 34. wśród 129 obiektów w Turcji. Data powstania — 1153, wcześniejsza niż u 81% datowanych obiektów atlasu — jeden z 564 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1990 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 67% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Idlib, 66 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Turcja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗