Pałac Biełosielskich-Biełozierskich

Pałac Biełosielskich-Biełozierskich (ros. Дворец Белосельских-Белозерских, także Pałac Siergijewski, ros. Се́ргиевский дворец) – rezydencja w Petersburgu, przy Newskim Prospekcie, nad Fontanką, wzniesiona w połowie XIX w.

Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Biełosielskich-Biełozierskich” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Pierwszy pałac Bielosielskich-Biełozierskich zbudowano na Newskim Prospekcie w 1747 roku dla księcia Michaiła Andrejewicza Bielosielskiego (1702–1755) za panowania Elżbiety Rosyjskiej; budynek, znacznie mniejszy niż obecny, zaprojektowano w stylu francuskim, z dużym prywatnym ogrodem i przystanią przy kanale, otynkowany i pomalowany na wzór paryskiego wapienia.

Odziedziczył go syn – książę Aleksander Michajłowicz Bielosielski (1752–1809) – to on nabył w 1800 roku działkę, która umożliwiła znaczną rozbudowę budynku. Książę Aleksander Michajłowicz był bliskim przyjacielem, stronnikiem i oddanym sługą Pawła I Rosyjskiego. Poprzez swój ukaz z 1800 roku Paweł I zapewnił odnowienie dawnego tytułu Książąt Biełozierskich, upoważniając Aleksandra Michajłowicza Bielosielskiego do noszenia i dodania tytułu i nazwiska Biełozierski sobie i swoim potomkom (inne gałęzie Książąt Biełozierskich wygasły). Od tego momentu rodzina znana jest jako Bielosielscy-Biełozierscy (Белосельский-Белозерский). Ta rurykowicka podwójna nazwa książęca nadana została też ich pałacowi.

Drugą żoną Aleksandra Michajłowicza była Anna Grigoriewna (z domu Kozicka; jej ojciec, Grigorij Wasiljewicz Kozicki, był sekretarzem stanu przy Katarzynie II i rektorem Uniwersytetu Moskiewskiego. Portret Anny Grigoriewny autorstwa znanej francusko-rosyjskiej malarki portretów dworskich Élisabeth Louise Vigée Le Brun znajduje się w Narodowym Muzeum Kobiet w Sztuce w Waszyngtonie) i była dziedziczką ogromnej fortuny po matce, Katarzynie Iwanownie Miasnikowej (dziedziczce znacznych złóż metali i kopalń w rejonie południowego Uralu z rodzin Miasnikow-Twierdyszew, m.in. Juriuzań, Ust-Katów, Katów-Iwanowsk, Niżny Tagił, Bieloreck). Umożliwiło to dalsze zakupy ziemi w Petersburgu, w tym wyspy Kriestowskiego, a także dalszą rozbudowę pałacu Bielosielskich-Biełozierskich.

Pałac przeszedł w linii rodzinnej na Espera Aleksandrowicza Bielosielskiego-Biełozierskiego (syna Aleksandra Michajłowicza), który zmarł w młodym wieku.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Beloselsky-Belozersky Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Pałac Biełosielskich-Biełozierskich zajmuje 1095. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 44. wśród 145 obiektów w Rosji. Data powstania — 1799, wcześniejsza niż u 13% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4672 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 84% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 29 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Petersburg, 2 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rosja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗