Anglia · XIII wiek
Bolingbroke Castle zajmuje 802. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 59. wśród 360 obiektów w Anglii. Data powstania: ok. 1220, wcześniejsza niż u 73% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6207 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 89% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Anglia.
Bolingbroke Castle – pozostający w ruinie, XIII-wieczny zamek położony w Bolingbroke, w hrabstwie Lincolnshire we wschodniej Anglii. Został wzniesiony z inicjatywy Ranulfa de Blondeville. W 1367 roku urodził się na nim przyszły król angielski Henryk IV Lancaster. Podczas angielskiej wojny domowej był oblegany i zdobyty przez siły parlamentarne. Niedługo później został zburzony, zaś ostatnie fragmenty murów zawaliły się na początku XIX wieku. W II połowie XX wieku przeprowadzono na nim prace archeologiczne. Do czasów obecnych zachowały się najniższe fragmenty murów, o wysokości około 2–3 metrów. Zamek jest wpisany na listę zabytków I klasy.
Tekst pochodzi z artykułu „Bolingbroke Castle” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Większość zamku wzniesiono z zielonego kamienia ze Spilsby, z którego zbudowano również kilka pobliskich kościołów. Miejscowy zielony kamień jest wapieniem porowatym, podatnym na szybkie niszczenie pod wpływem warunków atmosferycznych i stanowiącym materiał budowlany niskiej jakości. Zamek zbudowano jako nieregularny wielokątny obwód. Jest to jeden z najwcześniejszych przykładów zamku zaprojektowanego i zbudowanego bez donżonu. Pierwotnie otaczała go rozległa fosa wypełniona wodą, o szerokości 31 metrów (102 stopy). Mur kurtynowy miał grubość do 5 metrów (16 stóp) i był broniony przez pięć wież w kształcie litery D oraz bramę flankowaną dwiema wieżami.
Podobnie jak w przypadku innego zamku wzniesionego przez Ranulfa w tym samym okresie w Beeston w hrabstwie Cheshire, Bolingbroke nie posiadał wewnętrznego donżonu obronnego. Zamek opierał się zamiast tego na grubych murach oraz pięciu narożnych wieżach obronnych w kształcie litery D. Odnotowano pewne podobieństwa projektowe do współczesnego mu zamku w Boulogne-sur-Mer we Francji, również wzniesionego bez centralnego donżonu.
Teren ten po raz pierwszy ufortyfikowali Sasi w VI lub VII wieku. W XII wieku Normanowie wznieśli na pobliskim wzgórzu nad osadą Bolingbroke zamek typu motte-and-bailey.
Obecną budowlę założył Ranulf, hrabia Chester, w 1220 roku, wkrótce po powrocie z piątej krucjaty.
Ranulf zmarł w 1232 roku bez męskiego potomka, a jego tytuły, ziemie i zamki przeszły na jego siostry. Po śmierci Henryka z Grosmont, 1. księcia Lancaster, w 1361 roku Bolingbroke przeszedł drogą małżeństwa w posiadanie Jana z Gandawy. Jego żona, Blanka z Lancaster, córka Henryka z Grosmont, urodziła się w zamku w 1342 roku. Syn Jana i Blanki, Henryk (przyszły Henryk IV), urodził się w zamku Bolingbroke w 1367 roku, dlatego zanim został królem w 1399 roku, znany był jako „Henryk Bolingbroke”.
Do XV i XVI wieku zamek popadł w ruinę, choć w okresie Tudorów przeprowadzono remonty. Zamek wykorzystywali audytorzy Księstwa Lancaster. Poszczególne budowle nazwano od urzędników, w tym „Wieżę Poborcy” i „Wieżę Feodariusza”. Ołów na dach bramy przywieziono z opuszczonej kaplicy w Trusthorpe.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Bolingbroke Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →