Polska · XVIII wiek
Pałac Branickich w Białymstoku zajmuje 535. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 14. wśród 397 obiektów w Polsce. Data powstania: ok. 1750, wcześniejsza niż u 16% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7707 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 91% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.
Pałac Branickich w Białymstoku (dawniej także: Pałac Pracy) – zabytkowy pałac w Białymstoku, jedna z najlepiej zachowanych rezydencji magnackich epoki saskiej na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej w stylu późnobarokowym określany mianem „Wersalu Podlasia”, „Wersalem Północy”, a także „Polskim Wersalem”.
Początki pałacu sięgają XVI wieku. Murowany zamek w stylu gotycko-renesansowym został zbudowany przez królewskiego architekta Hioba Bretfusa, znanego z budowy Zamku Dolnego w Wilnie, dworu królewskiego w Knyszynie, oraz modernizacji i rozbudowy Starego Zamku w Kamieńcu Podolskim czy zamku w Tykocinie. Kompletnie przebudowany w stylu późnobarokowym przez trzech architektów: Tylmana z Gameren, Jana Zygmunta Deybela i Jakuba Fontanę. Pałac został zniszczony w 1944, odbudowany w latach 1946–1960. Od końca II wojny światowej mieściła się w nim Akademia Medyczna, obecnie Uniwersytet Medyczny w Białymstoku.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Branickich w Białymstoku” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →