Szkocja · V wiek p.n.e.
Broch w Gurness – pozostałości osady z epoki żelaza, z centralnie położoną kamienną wieżą typu broch, położone w Szkocji, na wyspie Mainland nad cieśniną Eynhallow Sound. Ruiny wieży wznoszą się obecnie na wysokość ok. 12 stóp i są otoczone pozostałościami niższych, kamiennych budowli. Na szczyt wieży wiodły kamienne schody.
Tekst pochodzi z artykułu „Broch w Gurness” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Osadnictwo rozpoczęło się tu kiedyś między 500 a 200 rokiem p.n.e. W centrum osady stoi kamienna wieża, czyli broch, który sięgał niegdyś prawdopodobnie około 10 metrów wysokości. Jego wnętrze podzielone jest pionowymi płytami na sekcje. Wieża ma dwie warstwy murów z kamienia układanego na sucho, z galeriami o kamiennych podłogach pomiędzy nimi. Dostęp do nich prowadzi po stopniach. Kamienne półki sugerują, że istniało tu niegdyś wyższe piętro z drewnianą podłogą. Dach był zapewne kryty strzechą, otoczony gankiem obronnym połączonym schodami z parterem. Broch ma dwa paleniska i podziemną kamienną cysternę ze schodami prowadzącymi w dół (przypominającą układ w Mine Howe). Uważa się, że miała ona pewne znaczenie religijne, związane z kultem podziemi z epoki żelaza.
Pozostałości centralnej wieży mają do 3,6 metra (11,8 stopy) wysokości, a kamienne mury do 4,1 metra (13,5 stopy) grubości. Dach był prawdopodobnie stożkowy lub lekko hiperboliczny.
Wieżę zamieszkiwała zapewne główna rodzina lub klan tego obszaru, lecz służyła ona także jako ostatnie schronienie dla wsi w razie ataku.
Broch był nadal zamieszkany, gdy zaczął się walić, a pierwotne konstrukcje zmieniono. Cysternę zasypano, a wnętrze na nowo podzielono. Widoczna dziś ruina odzwierciedla tę wtórną fazę użytkowania brocha.
Stanowisko otaczają trzy rowy wykute w skale z kamiennymi wałami, obejmujące obszar o średnicy około 45 metrów. Między wewnętrznym rowem a wieżą znajdują się pozostałości licznych małych kamiennych domostw z niewielkimi podwórzami i szopami. Zbudowano je po wieży, lecz stanowiły część pierwotnej koncepcji osady. „Główna ulica” łączy zewnętrzne wejście z brochem. Osada jest najlepiej zachowaną ze wszystkich osad z brochami.
Znaleziono tu fragmenty rzymskiej amfory datowanej przed 60 rokiem n.e., co uwiarygodnia przekaz, że „król Orkadów” poddał się cesarzowi Klaudiuszowi w Colchesterze w 43 roku n.e.
W pewnym momencie po 100 roku n.e. broch opuszczono, a rowy zasypano.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Broch of Gurness” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Broch w Gurness zajmuje 2426. miejsce na 9079 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 82. wśród 226 obiektów w Szkocji. Data powstania — 500 p.n.e., wcześniejsza niż u 99% datowanych obiektów atlasu — jeden z 13 obiektów atlasu powstałych w V wieku p.n.e. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1361 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 59% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Szkocja.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →