Burry Holms

Burry Holms (odniesienie siatkowe SS403926) (wal. Ynys Lanwol), wyspa pływowa o wysokości 98 stóp (30 m), znajduje się na północnym krańcu zatoki Rhossili na półwyspie Gower w Walii. Wiosną i latem Burry Holms pokrywają kwiaty, takie jak zawciąg i lepnica nadmorska.

Wyspa była dobrze znana w chrześcijaństwie celtyckim, gdyż silnie wiązano ją z tradycjami dotyczącymi świętego Cenydda, który miał żyć na niej jako pustelnik i którego łączy się ze znalezionymi tam pozostałościami archeologicznymi z tego okresu. Wyspa z pewnością miała zatem rozpoznawalną nazwę zarówno w języku starowalijskim, jak i w łacinie kościelnej, prawdopodobnie z użyciem imienia Cenydd jako eponimu. Istotnie, wczesne źródła angielskie podają nazwę „Saint Kenyth atte Holmes”, co sugeruje, że co najmniej jedna z tych przednordyckich konwencji była wciąż znana i zapisywana stulecia później.

„Holmes” to częsty element angielskich nazw miejscowych w Walii, wywodzący się ostatecznie ze staronordyckiego holmr, oznaczającego „małą i zaokrągloną wysepkę”. Wyspa pojawia się jako „Holmes” i „Holmes en Gower” we wpisach Calendar of Patent Rolls z lat 40. XV wieku, gdzie wymieniana jest jako „kaplica lub pustelnia”. Warianty nordycko-angielskiej nazwy przetrwały do epoki nowożytnej; na wczesnych mapach dziesięcinnych wyspa figuruje po prostu jako Holmes Island (wymieniona jako „Rectorial Glebe” parafii Llangennith). Uważa się, że współczesna walijska nazwa Ynys Lanwol („wyspa pływowa”) weszła w powszechne użycie dopiero niedawno, podobnie jak współczesna nazwa angielska Burry Holms, przy czym słowo Burry odnosi się prawdopodobnie do pozostałości archeologicznych na wyspie.

9000 lat temu morze znajdowało się w odległości do 12 mil (19 km). Wyspę zamieszkiwali koczowniczy myśliwi mezolityczni, a pierwszym świadectwem ich obecności są narzędzia krzemienne. W 1919 roku znaleziono zwęglone drewniane i kościane narzędzia oraz orzechy laskowe. Wykopaliska Narodowych Muzeów i Galerii Walii z 1998 roku wykazały, że Burry Holms służyło jako sezonowe obozowisko mezolityczne. Ludność epoki żelaza zbudowała następnie na wyspie grodzisko i rów o powierzchni 5 akrów (20 000 m²), a w średniowieczu mieścił się tu klasztor. Wyspa jest popularna wśród zbieraczy muszli.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Burry Holms” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Burry Holms zajmuje 4076. miejsce na 7044 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 82. wśród 99 obiektów w Walii. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Walia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗