Rumunia · XX wiek
Pałac Cantacuzino zajmuje 1843. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 22. wśród 125 obiektów w Rumunii. Data powstania: 1902, jeden z 161 obiektów atlasu powstałych w XX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2200 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 72% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 8 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Bukareszt, 4 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rumunia.
Pałac Cantacuzino (rum: Palatul Cantacuzino) – pałac w Bukareszcie, w Rumunii, znajdujący się na Calea Victoriei nr 141. Został zbudowany przez architekta Ion D. Berindey w stylu francuskiego baroku/secesji. Od 1956 r. mieści się w nim muzeum George Enescu.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Cantacuzino” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pałac zbudowano w latach 1901–1902 dla Gheorghe Grigore Cantacuzino, burmistrza Bukaresztu i byłego premiera, według planów Iona D. Berindeya, w stylu francuskiego Beaux-Arts. Po jego śmierci budynek odziedziczył syn, Mihail G. Cantacuzino, który zmarł przedwcześnie w 1929 roku. Żona Mihaila, Maria, wyszła ponownie za mąż w grudniu 1939 roku za kompozytora Georges'a Enescu. 10 sierpnia 1913 roku, u schyłku drugiej wojny bałkańskiej, podpisano tu traktat bukareszteński. Budynek - znany wówczas jako Pałac Cantacuzino - gościł też przed II wojną światową siedzibę Prezydium Rady Ministrów.
Po śmierci Georges'a Enescu w 1955 roku, jego żona zapisała w testamencie, że pałac ma pomieścić muzeum poświęcone artyście. W 1956 roku powstało Narodowe Muzeum Georges'a Enescu.
W 2021 roku muzeum zamknięto z powodu planowanej renowacji, mającej trwać dwa lata. Na rok 2026 pozostaje ono nadal zamknięte.
Elewacja zewnętrzna i większość pomieszczeń utrzymane są w stylu Beaux-Arts, reszta w stylu neorokoka. Dwa lwy przy wejściu oraz bramy i ogrodzenia w stylu Ludwika XIV nadają budynkowi książęcy wygląd. Pałac był często miejscem organizacji balów. Do dekoracji wnętrz Gheorghe Grigore Cantacuzino zatrudnił najsłynniejszych artystów swoich czasów: George'a Demetrescu Mireę, Nicolae Vermonta i Costina Petrescu. Nicolae Vermont wykonał sześć medalionów (olej na płótnie, wtopionych w ścianę), z których trzy były podpisane i datowane na 1907 rok. Pięć z sześciu medalionów umieszczono nad drzwiami w korytarzu prowadzącym do pomieszczeń na prawo od wejścia. Dwa z nich, Pasterz z owcami (Cioban cu Oile) i Wieśniaczka z naczyniem (Țărăncuță cu Cofă), są bezpośrednio inspirowane twórczością Nicolae Grigorescu, pod którego wpływem pozostawał autor.
Obecnie zwiedzać można jedynie około pięciu pomieszczeń, resztę zajmują różne instytucje.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Cantacuzino Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →