Cantacuzinopaleis

Het Cantacuzinopaleis (Roemeens: Palatul Cantacuzino) is een paleis in Boekarest dat tegenwoordig functioneert als museum, het George Enescumuseum.

Het paleis werd tussen 1898 en 1900 gebouwd naar het ontwerp van architect I.D. Berindei, in Franse barokstijl, voor Gheorghe Grigore Cantacuzino. De hoofdingang ligt aan de Calea Victoriei, een beroemde weg in Boekarest.

Tekst overgenomen uit “Cantacuzinopaleis” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Het paleis werd in 1901-1902 gebouwd voor Gheorghe Grigore Cantacuzino, burgemeester van Boekarest en voormalig premier, naar de plannen van Ion D. Berindey, in Franse Beaux Arts-stijl. Na zijn dood ging het gebouw over op zijn zoon Mihail G. Cantacuzino, die voortijdig stierf in 1929. Mihails vrouw Maria hertrouwde in december 1939 met componist George Enescu. Op 10 augustus 1913, aan het einde van de Tweede Balkanoorlog, werd hier het Verdrag van Boekarest ondertekend. Het gebouw - destijds bekend als het Cantacuzino-paleis - herbergde ook het voorzitterschap van de Ministerraad aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.

Na de dood van George Enescu in 1955 verklaarde zijn vrouw in haar testament dat het paleis een museum ter ere van de kunstenaar zou huisvesten. In 1956 werd het Nationaal George Enescu-museum opgericht.

In 2021 werd het museum gesloten voor een restauratie die twee jaar zou duren. Vanaf 2026 is het nog altijd gesloten.

Het exterieur en het merendeel van de vertrekken zijn in Beaux Arts-stijl, de rest in rococorevival. De twee leeuwen bij de ingang, en de hekken en omheiningen in Lodewijk XIV-stijl, geven het gebouw een vorstelijke uitstraling. Het paleis was een geliefde locatie voor bals. Voor de decoratie van de interieurs deed Gheorghe Grigore Cantacuzino een beroep op de beroemdste kunstenaars van zijn tijd: George Demetrescu Mirea, Nicolae Vermont en Costin Petrescu. Nicolae Vermont maakte zes medaillons (olieverf op doek, ingelaten in de wand), waarvan er drie gesigneerd en gedateerd 1907 zijn. Vijf van de zes medaillons bevinden zich boven de deuren in de hal die naar de vertrekken rechts van de ingang leidde.

Twee ervan, Herder met schapen (Cioban cu Oile) en Boerin met kruik (Țărăncuță cu Cofă), zijn rechtstreeks geïnspireerd op het werk van Nicolae Grigorescu, onder wiens invloed de kunstenaar stond.

Tegenwoordig kunnen slechts ongeveer vijf vertrekken worden bezocht; de rest wordt door bepaalde instellingen gebruikt.

Machinaal vertaald uit “Cantacuzino Palace” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Cantacuzinopaleis staat op plaats 1.880 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 22 van de 121 die de atlas in Roemenië in kaart brengt. Gebouwd in 1902 — een van de 169 bouwwerken in de atlas die uit de 20e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.200 keer geopend, meer dan 69% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 9 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Boekarest, 4 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗