Austria · XV wiek
Zamek Forchtenstein zajmuje 837. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 18. wśród 239 obiektów w Austrii. Data powstania: ok. 1425, wcześniejsza niż u 49% datowanych obiektów atlasu, jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4455 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 85% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 9 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Wiedeń, 56 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Austria.
Forchtenstein (niem. Burg Forchtenstein; węg. Fraknó vára; chorw. Fortnavski grad) to zamek zbudowany w późnym średniowieczu w pobliżu gminy Forchtenstein w północnym Burgenlandzie, w Austrii. Zamek Forchtenstein leży na wysokości 511 metrów n.p.m.
Zamek znajduje się na południe od Mattersburga, ponad doliną rzeki Wulka.
Pierwszą część zamku, wraz z 50-metrową wieżą główną, wzniesiono na początku XV wieku dla panów z Mattersburga, którzy później przyjęli nazwisko panów z Forchtenstein.
Zamek posiada wieżę zwaną „Czarną Wieżą”, choć czarny kamień, którym pierwotnie była wyłożona, dawno usunięto. Wieża zawiera 12-metrowy dół wykorzystywany jako cela więzienna dla skazanych na śmierć. Rezallia, żona Lettusa z Forchtenstein, korzystała z niej bardzo często; po powrocie męża ze służby wojskowej sama została przez niego skazana na śmierć w tej wieży.
Około 1450 roku ród panów z Forchtenstein wygasł z braku męskiego potomka, a zamek przeszedł na własność Habsburgów, którzy posiadali go przez 170 lat. Wydzierżawiali go innym, w tym hrabiom von Weissbriach i von Hardegg. W tym czasie budynek nie uległ istotnym zmianom.
W 1622 roku Nikolaus Esterházy, założyciel zachodniowęgierskiej linii Esterházych, otrzymał zamek od cesarza Ferdynanda II, a sam Esterházy otrzymał tytuł hrabiowski. Nikolaus zaczął umacniać niszczejący zamek i przebudował go z pomocą wiedeńskiego budowniczego Simona Retacca w latach 1630–1634 oraz Domenica Carlonego od 1643 roku. Robotnicy budowlani pochodzili wyłącznie z Włoch. Doprowadziło to do dużych zamówień u trzech mistrzów z Kaisersteinbruch, cesarskiego kamieniołomu: Ambrosiusa Petruzzy'ego, Pietra Maina Maderna i Mathiasa Lorentischa. Kamień z Kaisersteinbruch wykorzystano do głównych portali, fontann, kul armatnich itd. Po obróbce kamień dostarczano na dużych wozach ciągniętych przez sześć wołów.
W drugiej połowie XVII wieku jego syn Paul dalej rozbudowywał i zdobił zamek z architektem Domenikiem Carlone. Po śmierci Paula funkcja zamku uległa zmianie. Stał się on magazynem broni, archiwów, chronometrów, maszyn, spreparowanych okazów zwierząt egzotycznych i innych „osobliwości”. Jedynym dostępem do skarbca był tajny korytarz prowadzący do drzwi wymagających użycia dwóch różnych kluczy jednocześnie.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Forchtenstein Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →