Niemcy · XII wiek
Charenza zajmuje 3717. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 306. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: ok. 1150, wcześniejsza niż u 80% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1029 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 51% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Charenza (również Karentia lub Karenz, a później także Gharense) – średniowieczny gród na wyspie Rugia. Było to centrum administracyjne plemienia Ranów i księstwa rugijskiego. Nazwa słowiańska, rekonstruowana w języku polskim jako Korzenica. Pozostałości grodu nazywane są obecnie Venzer Burgwall.
Charenza była nie tylko centrum administracyjnym plemienia Ranów, ale także centrum religijnym bogów Rugiewita, Porewita i Porenuta. Głównym ośrodkiem religijnym Ranów była jednak Arkona. Gdy w 1168 roku król Danii Waldemar I i arcybiskup Absalon zdobyli Arkonę, Charenza poddała się kilka dni później po negocjacjach z rugijskimi książętami Tesławem i Jaromarem I. Świątynie zostały zniszczone, a ludność ochrzczona. W 1180 roku centrum administracyjne księstwa Rugii zostało przeniesione do Góry (Rugard, dzisiaj Bergen auf Rügen), kilka kilometrów na południowy wschód od Charenzy.
Tekst pochodzi z artykułu „Charenza” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Nazwa Charenza (zapisywana też jako Karentia lub Karenz) mogła wywodzić się od dawnego imienia osobowego, Chareta, lub od słowa Ranów oznaczającego „korzeń”, Koreta. W swojej pierwotnej formie nazwa brzmiała Korenitsa.
Charenza była nie tylko ośrodkiem administracyjnym plemienia Ranów, lecz również centrum religijnym ze świątyniami Rugiewita, Porewita i Porenuta. Głównym ośrodkiem religijnym Ranów była jednak Arkona na Wittow.
W 1168 roku król Danii Waldemar I wraz ze swoim arcybiskupem Absalonem zdobyli Arkonę. Charenza poddała się kilka dni później, po negocjacjach z rugijskimi książętami Tetzlavem i Jaromarem I. Świątynie zostały zniszczone, książęta zgodzili się zostać wasalami Danii, a ludność przyjęła wiarę chrześcijańską. W 1180 roku ośrodek administracyjny Księstwa Rugii przeniesiono do Rugard (dzisiejszy Bergen auf Rügen, kilka kilometrów na południowy wschód).
W XII wieku Charenza wzmiankowana była przez Saxo Grammatica oraz Helmolda von Bosau.
Ostatnie zapisy pochodzą z początku XIII wieku. Gdy król duński zbierał środki na budowę 12 kościołów na Rugii, jednym z nich była capelle nostre in Charenz, której w 1232 roku nadano wieś Gagern jako lenno. W 1234 roku, gdy rugijski książę Wisław I nadał Stralsundowi prawo lubeckie, dokument podpisano właśnie w Charenzy. Ostatni zapis wzmiankujący Charenzę pochodzi z 1237 roku. W XIV wieku „Gharense” wzmiankowana była jako część parafii Gingst.
Starsze badania lokalizowały Charenzę w Garz (54°18′51″N 13°20′50″E), natomiast nowsze badania lokalizują ją w pobliżu Venz (gmina Trent, 54°30′7″N 13°19′0″E), przypuszczalnego miejsca Gharense, co odpowiada również wskazówkom podanym w Gesta Danorum Saxona Grammatica dotyczącym lokalizacji Charenzy.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Charenza” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →