Jaromarsburg

Jaromarsburg była miejscem kultu słowiańskiego plemienia Ranów, poświęconym bogu Świętowitowi, użytkowanym od IX do XII wieku. Znajdowała się na północno-wschodnim krańcu bałtyckiej wyspy Rugia, przy Przylądku Arkona, i była chroniona z dwóch stron przez klifowe wybrzeże, a od strony lądu przez słowiański gród (burgwall).

Na Przylądku Arkona w ostatnich stuleciach fragmenty krawędzi klifu wielokrotnie zapadały się do morza, dlatego pozostałości Jaromarsburga stanowią dziś głównie wały grodziska. Zakładając ubytek 10 do 20 metrów na stulecie, uważa się, że obecny obszar wewnątrz wałów stanowi jedynie trzecią część pierwotnego całkowitego terenu. W związku z tym od kilku lat prowadzone są pilne badania archeologiczne, które odsłoniły miejsce świątyni Świętowita, długo uważane za bezpowrotnie utracone wskutek zapadania się wybrzeża. Jest to prostokątny obszar, całkowicie pozbawiony artefaktów, lecz w jego pobliżu odkryto przedmioty, które mogły stanowić ofiary, w tym fragmenty połamanej broni. Jest to zgodne z relacją historyczną Saxo Grammaticusa, który podaje, że kapłani wewnątrz świątyni nie mogli nawet oddychać w jej obrębie, by jej nie skalać.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Jaromarsburg” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Jaromarsburg zajmuje 1449. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 111. wśród 505 obiektów w Niemczech. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6090 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 87% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗