Niemcy · XIX wiek
Pałac Charlottenhof zajmuje 1098. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 89. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1825, wcześniejsza niż u 10% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3760 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 82% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 16 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Berlin, 28 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Pałac Charlottenhof (niem. Schloss Charlottenhof) – dawna rezydencja letnia księcia Fryderyka Wilhelma (1795–1861) w południowo-zachodniej części parku Sanssouci w Poczdamie. Przebudowana w latach 1826–29 w stylu klasycystycznym przez Karla Friedricha Schinkla i jego ucznia Ludwiga Persiusa.
Pałac Charlottenhof należy do grupy pałaców i zespołów parkowych w Poczdamie i Berlinie wpisanych w 1990 na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obecnie o pielęgnację i restaurację pałacu troszczy się Fundacja Pruskie Pałace i Ogrody Berlin-Brandenburg (niem. Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg).
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Charlottenhof” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pałac Charlottenhof wraz z otaczającym go parkiem znajduje się w dzielnicy Brandenburger Vorstadt, w gminie Westliche Vorstädte w Poczdamie. Sąsiadując z Parkiem Sanssouci, stanowi część systemu Pałaców i Parków Berlin-Poczdam.
Pałac leży między stacjami kolejowymi Poczdam-Park Sanssouci i Poczdam-Charlottenhof, z których obie oferują bezpośrednie regionalne połączenia kolejowe DB Regio do Głównego Dworca w Poczdamie i Głównego Dworca w Berlinie.
Kilka linii tramwajowych Poczdamu łączy pałac z centrum miasta na przystankach Schloss Charlottenhof i Bahnhof Charlottenhof/Geschwister-Scholl-Straße.
Teren parku, z jego różnorodnymi budynkami, sięga XVIII wieku. Po tym, jak kilkakrotnie zmieniał właściciela, król Fryderyk Wilhelm III Pruski nabył ziemię graniczącą z południową częścią Parku Sanssouci. Podarował ją swojemu synowi Fryderykowi Wilhelmowi i jego żonie Elżbiecie Ludwice na Boże Narodzenie w 1825 roku.
Książę koronny zlecił architektowi Karlowi Friedrichowi Schinklowi przebudowę istniejącego gospodarstwa, a projekt ukończono niskim kosztem w latach 1826-1829. Ostatecznie Schinkel, z pomocą swojego ucznia Ludwiga Persiusa, wzniósł na fundamentach starego gospodarstwa niewielki neoklasycystyczny pałac na wzór rzymskiej willi.
Według projektów, które sam stworzył, artystycznie usposobiony książę koronny brał udział w planowaniu pałacu i otaczającego go parku. Swoją letnią rezydencję nazywał „Syjamem”, uważanym wówczas za „Krainę Wolności”, a siebie żartobliwie „architektem domu syjamskiego”.
Oficjalnie pałac i park nazwano „Charlottenhof” na cześć Marii Charlotte von Gentzkow, która była właścicielką posiadłości w latach 1790-1794.
Wystrój wnętrz dziesięciu pomieszczeń pozostaje w dużej mierze nienaruszony. Meble, w większości zaprojektowane przez samego Schinkla, wyróżniają się prostym i wytwornym stylem.
Najbardziej charakterystycznym pomieszczeniem pałacu jest sala namiotowa, wzorowana na namiocie rzymskiego cezara.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Charlottenhof Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →