Pałac Monbijou

Pałac Monbijou – rokokowy pałac w centrum Berlina, który znajdował się na terenie dzisiejszego Parku Monbijou na północnym brzegu rzeki Sprewy rzeki naprzeciwko Muzeum Bodego.

Pierwszy niewielki pałacyk o powierzchni 400 m² wybudowano w latach 1703-1706 w stylu późnego baroku. Od 1712 roku służył jako pałacyk letni żony następcy tronu Zofii Doroty Hanowerskiej i być może od tego czasu nazywany był z francuska Mon Bijou czyli Mój klejnot. W 1717 roku przebywał w nim przez dwa dni car Piotr I wraz z dworem, który go zdemolował. Pałacyk rozbudowano przed 1742 rokiem według projektu, który wykonał Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff. Od 1786 roku do śmierci w 1805 roku mieszkała w nim Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt zesłana do niego przez swojego męża króla Prus. W 1819 roku pod kierunkiem księcia Antoniego Radziwiłła odbyło się w pałacu prywatne przedstawienie Fausta Goethego, które było jednym z pierwszych wystawień tej sztuki.

Około 1820 roku w pałacu umieszczono królewskie zbiory „Germanisch-slawischen Alterthümer” (Germano-słowiańskich Starożytności) i pałac przemianowano na „Museum für Vaterländische Alterthümer”, a w 1877 roku na „Hohenzollern Museum”. W 1940 roku Albert Speer zaproponował wyburzenie pałacu i budowę w jego miejscu trzech nowych budynków, jednak planów tych nie zrealizowano z powodu trwającej wojny.

Mocno uszkodzony podczas nalotu w listopadzie 1943 roku w czasie II wojny światowej i ostatecznie wyburzony w 1959 roku. Nie został odbudowany.

Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Monbijou” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

W średniowieczu miejsce to leżało poza murami miasta, przy drodze do Spandau, i mieściło folwark elektora brandenburskiego. Cały obszar został spustoszony podczas wojny trzydziestoletniej.

W 1649 roku Fryderyk Wilhelm I, elektor brandenburski, znany powszechnie jako Wielki Elektor (Der Große Kurfürst) ze względu na zdolności wojskowe i polityczne, nakazał ponowne zagospodarowanie posiadłości i podarował ją swojej pierwszej małżonce, hrabinie Ludwice Henriecie Nassauskiej. Z wielkim zaangażowaniem stworzyła tam wzorcowe gospodarstwo wiejskie obejmujące uprawy i mleczarstwo na wzór holenderski. Wyhodowano tam pierwsze w Marchii Brandenburskiej ziemniaki, uprawiane jako roślina ozdobna i ciekawostka. Po śmierci Henrietty w 1667 roku posiadłość przeszła na drugą żonę elektora, Zofię Dorotę Szlezwicko-Holsztyńsko-Sonderbursko-Glücksburską.

Dodała ona ogród z małym domkiem letnim, który stał się zalążkiem przyszłego pałacu i jego założenia. Fryderyk I, który został elektorem brandenburskim po śmierci ojca w 1688 roku, a królem w Prusach w 1701 roku, postanowił rozbudować posiadłość.

Hrabia von Wartenberg, jego naczelny minister i faworyt, zainicjował budowę „domku uciech” – niewielkiego pałacyku o powierzchni zaledwie 400 metrów kwadratowych, wzniesionego przez architekta dworskiego Eosandra von Göthe w latach 1703–1706 w stylu późnego baroku. Fryderyk I podarował go hrabinie Wartenberg, swojej kochance.

Od 1712 roku niewielki pałac służył jako letnia rezydencja Zofii Doroty Hanowerskiej, która w 1706 roku poślubiła Fryderyka Wilhelma I Pruskiego, syna i następcę Fryderyka I. Zarówno jej, jak i teściowi przypisuje się nadanie pałacowi nazwy „Monbijou”, od francuskiego mon bijou („mój klejnot”). W 1717 roku car Rosji Piotr Wielki wraz ze swoim dworem zatrzymał się w Monbijou na dwa dni podczas podróży zagranicznej. Według ówczesnych relacji rosyjscy goście pozostawili posiadłość w „zupełnym nieładzie” po swoim wyjeździe. Syn Doroty, Fryderyk Wielki, zmodernizował pałac i znacznie go powiększył, gdy tylko wstąpił na tron.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Monbijou Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Pałac Monbijou zajmuje 796. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 63. wśród 505 obiektów w Niemczech. Data powstania — 1703, wcześniejsza niż u 22% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6806 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 89% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 19 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Berlin, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗