Francja · XIII wiek
Château de Coucy (pikardyjski: Câtiau Couchy) to francuski zamek w gminie Coucy-le-Château-Auffrique, w Pikardii, zbudowany w XIII wieku i odnowiony przez Eugène'a Viollet-le-Duca w XIX wieku.
W okresie swojej świetności, aż do zniszczenia w 1917 roku, słynął z ogromnej skali swoich fortyfikacji, przede wszystkim z olbrzymiej donżony (wieży głównej) — najwyższej w Europie — oraz z dumy swoich panów, wyrażonej w niepodległościowym rymowanym haśle: roi ne suis, ne prince ne duc ne comte aussi; Je suis le sire de Coucy („Nie jestem królem, ani księciem, ani diukiem, ani hrabią; jestem panem Coucy”). W drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku stał się także jednym z najczęściej odwiedzanych zabytków we Francji i w 1862 roku został wpisany na listę monument historique.
Zamek był okupowany przez wojska niemieckie od września 1914 roku podczas pierwszej wojny światowej. W marcu 1917 roku, podczas niemieckiego odwrotu na linię Hindenburga w ramach operacji Alberich, miasto Coucy zostało zdewastowane, a zamek — wraz z jego wielką donżoną i wieżami — celowo zniszczony, pozostając w ruinie do dziś.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Coucy” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Château de Coucy zajmuje 530. miejsce na 9079 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 49. wśród 793 obiektów we Francji. Data powstania — ok. 1300, wcześniejsza niż u 61% datowanych obiektów atlasu — jeden z 1080 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7859 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 92% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Compiègne, 38 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →