Château de Coucy

Château de Coucy (pikardyjski: Câtiau Couchy) to francuski zamek w gminie Coucy-le-Château-Auffrique, w Pikardii, zbudowany w XIII wieku i odnowiony przez Eugène'a Viollet-le-Duca w XIX wieku.

W okresie swojej świetności, aż do zniszczenia w 1917 roku, słynął z ogromnej skali swoich fortyfikacji, przede wszystkim z olbrzymiej donżony (wieży głównej) — najwyższej w Europie — oraz z dumy swoich panów, wyrażonej w niepodległościowym rymowanym haśle: roi ne suis, ne prince ne duc ne comte aussi; Je suis le sire de Coucy („Nie jestem królem, ani księciem, ani diukiem, ani hrabią; jestem panem Coucy”). W drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku stał się także jednym z najczęściej odwiedzanych zabytków we Francji i w 1862 roku został wpisany na listę monument historique.

Zamek był okupowany przez wojska niemieckie od września 1914 roku podczas pierwszej wojny światowej. W marcu 1917 roku, podczas niemieckiego odwrotu na linię Hindenburga w ramach operacji Alberich, miasto Coucy zostało zdewastowane, a zamek — wraz z jego wielką donżoną i wieżami — celowo zniszczony, pozostając w ruinie do dziś.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Coucy” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Château de Coucy zajmuje 541. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 49. wśród 525 obiektów we Francji. Data powstania — ok. 1300, wcześniejsza niż u 63% datowanych obiektów atlasu — jeden z 861 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7859 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 91% obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Compiègne, 38 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗