Iran · XVII wiek
Pałac Czterdziestu Kolumn zajmuje 352. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 5. wśród 172 obiektów w Iranie. Data powstania: ok. 1650, wcześniejsza niż u 25% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 9809 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 93% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 5 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Isfahan, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Iran.
Pałac Czterdziestu Kolumn (pers. چهل ستون, Czehel Sotun) – zespół pałacowo-ogrodowy w Isfahanie, zbudowany w połowie XVII wieku za panowania Abbasa II. Nazwa pochodzi od odbijających się w wodzie lustrzanej sadzawki 20 kolumn głównego pawilonu. W Pałacu Czterdziestu Kolumn safawidzcy władcy przyjmowali zagranicznych posłów, po 1668 roku pałac był też siedzibą szaha Sulejmana.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Czterdziestu Kolumn” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Podobnie jak Ali Kapu, pałac zawiera liczne freski i malowidła na ceramice. Wiele paneli ceramicznych zostało rozproszonych i znajduje się dziś w posiadaniu głównych muzeów na Zachodzie. Cztery główne freski powstały prawdopodobnie około 1650 roku, w każdym razie między 1647 (data budowy Czehel Sotun) a 1666 rokiem, sądząc po cechach stylistycznych i po tym, że Jean Chardin opisał konkretne malowidła jako „trzy sceny dworskiej rozrywki i jedną scenę bitewną” podczas swojej wizyty w 1666 roku. Zamówił je safawidzki władca Abbas II. Są to:
bitwa pod Mervem w 1510 roku, w której safawidzki szach Ismail I pokonał i zabił uzbeckiego króla Szajbaniego Chana; powitanie przez szacha Tahmaspa mogolskiego cesarza Humajuna, szukającego schronienia w Iranie w 1544 roku; przyjęcie przez Abbasa Wielkiego uzbeckiego władcy Wali Muhammada Chana; przyjęcie uzbeckiego króla Nadera Mohammada Chana przez Abbasa II w 1646 roku, tuż po ukończeniu pałacu.
Są tam też nowsze malowidła, pochodzące zwykle z epoki kadżarskiej, takie jak osławiona bitwa pod Czałdyranem przeciwko sułtanowi osmańskiemu Selimowi I oraz zwycięstwo Nadera Szacha nad armią indyjską pod Karnal w 1739 roku. Znajdują się tam też mniej historyczne, lecz bardziej estetyczne kompozycje w tradycyjnym stylu miniaturowym, na tematy życia, miłości i radości.
W pawilonie połączone wzory ścian i sufitu sali, umieszczone w schemacie lachak toranj (róg i medalion), oraz główne linie podziałów budynku, będące połączeniem malarstwa, kafelkowania, ayeneh-kari i różnych innych zdobień, sprawiają, że budynek jest jednym z najlepszych przykładów architektury perskiej okresu safawidzkiego. Obecnie w rezydencji mieści się muzeum, a w jej głównej sali wystawiane są dzieła sztuki z różnych okresów historii Iranu.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Chehel Sotoun” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →