Chehel Sotoun

Chehel Sotoun (ook wel Chehel Sotoon, Perzisch: چهل ستون) is een paleis in Isfahan, Iran dat in de 17e eeuw gebouwd is door sjah Abbas de Grote. Het paleis werd gebruikt om de gasten van de sjah te ontvangen bij feesten en recepties. Het paleis is gelegen in een Perzische tuin, aan de korte zijde van een rechthoekige vijver. Deze tuin werd in 2011 als een van de voorbeelden van een Perzische tuin erkend als werelderfgoed.

De naam betekent 'Veertig Zuilen' in het Perzisch en komt van de weerspiegeling in de vijver van de twintig slanke houten zuilen van de entree. De twintig echte zuilen en de twintig weerspiegelde geven het paleis haar naam.

Het paleis is met name beroemd om de verschillende schilderingen. De islamitische kunst is in het algemeen aniconisch en afgebeelde figuren zijn zeldzaam. De schilderingen in dit paleis vormen daarop een uitzondering.

Het Chehel Sotounpaleis raakte beschadigd als gevolg van Amerikaanse bombardementen op Isfahan tijdens de Iranoorlog 2026 op 9 maart 2026.

Tekst overgenomen uit “Chehel Sotoun” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Zoals bij de Ali Qapu bevat het paleis vele fresco's en schilderingen op keramiek. Veel van de keramiekpanelen zijn verspreid geraakt en bevinden zich nu in het bezit van grote musea in het Westen. Van vier van de belangrijkste fresco's wordt aangenomen dat ze rond 1650 zijn geschilderd, en in ieder geval tussen 1647 (het jaar van de bouw van Chehel Sotoun) en 1666, op grond van stilistische kenmerken en van het feit dat Jean Chardin de specifieke schilderingen tijdens zijn bezoek in 1666 omschreef als "drie koninklijke vermakelijkheden en één slagtafereel". Ze werden in opdracht gegeven door de Safawidische heerser Abbas II. Het gaat om:

Er zijn ook meer recente schilderingen, doorgaans daterend uit de Qadjaren-periode, zoals de befaamde Slag bij Çaldıran tegen de Ottomaanse sultan Selim I, en de overwinning van Nader Sjah tegen het Indiase leger bij Karnal in 1739. Er zijn ook minder historische, maar esthetischer composities in de traditionele miniatuurstijl, met als thema's het leven, de liefde en vreugde.

In het paviljoen maken de gecombineerde ontwerpen van de wanden en het plafond van de zaal, die geplaatst zijn in Lachak Toranj (hoek en medaillon), en de hoofdlijnen van de indeling van het gebouw, die een combinatie zijn van schilderkunst, tegelwerk, ayeneh-kari en diverse andere versieringen, het gebouw tot een van de beste voorbeelden van Perzische architectuur uit het Safawidische tijdperk. Tegenwoordig doet het herenhuis dienst als museum, en toont de centrale zaal ervan enkele kunstwerken uit verschillende periodes van Iran.

Machinaal vertaald uit “Chehel Sotoun” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Chehel Sotoun staat op plaats 359 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 5 van de 170 die de atlas in Iran in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1650, en daarmee ouder dan 26% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 626 bouwwerken in de atlas die uit de 17e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 9.809 keer geopend, meer dan 92% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 4 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Isfahan, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗