Pałac Dunfermline

Pałac Dunfermline – dawna rezydencja królów Szkocji istniejąca niegdyś w mieście Dunfermline w hrabstwie Fife. W średniowieczu pałac zapisał się przede wszystkim jako miejsce narodzin królów Dawida II i Jakuba I. Okres największej świetności pałacu przypada na XVI wiek. Był on jedną z ulubionych rezydencji czwórki kolejnych monarchów: Jakuba IV, Jakuba V, Marii i Jakuba VI. Ten ostatni władca w 1589 przekazał pałac królowej Annie Duńskiej jako prezent z okazji ich ślubu. Anna spędzała w nim wiele czasu i urodziła tam trójkę swych dzieci, w tym króla Karola I. Ostatnia odnotowana wizyta monarchy w pałacu miała miejsce w 1650, a odwiedzającym był Karol II.

Wkrótce później pałac został opuszczony, a z czasem poddano go rozbiórce. Obecnie pozostała po nim tylko jedna z głównych ścian oraz dawna kuchnia.

Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Dunfermline” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Dunfermline było ulubioną rezydencją wielu szkockich monarchów. Udokumentowana historia rezydencji królewskiej sięga tu XI wieku, gdy uczynił z niego swą stolicę Malcolm III. Jego siedzibą była pobliska Wieża Malcolma, kilkaset jardów na zachód od późniejszego pałacu. W okresie średniowiecza w Dunfermline urodzili się zarówno Dawid II, jak i Jakub I Szkocki.

Pałac Dunfermline przylega do zabytkowego opactwa Dunfermline, zajmując teren między opactwem a głębokim wąwozem na południu. Łączy się z dawnymi zabudowaniami mieszkalnymi zakonu poprzez bramę wjazdową nad przejściem (pend), jedną z średniowiecznych bram (yetts) Dunfermline. Budynek zajmuje więc miejsce dawnego domu gościnnego opactwa.

Zachowało się niewiele zapisów o budowie pałacu i przekształcaniu budynków klasztornych na potrzeby królewskie. Drewno na królewskie kwatery zakupiono w 1429 roku. Zachowane pozostałości odzwierciedlają w dużej mierze formę, jaką budynkowi nadał Jakub IV około 1500 roku, przebudowując dawny dom gościnny zakonu. Jakub IV odwiedzał pałace i wynagradzał murarzy i rzemieślników w 1507 roku. Budynek odrestaurowano i przebudowano później w tym samym stuleciu, a William Schaw pracował nad nim w 1590 roku, przygotowując go na przyjęcie Anny Duńskiej. Rachunek za oszklenie pałacu z 1654 roku oraz opis Johna Macky'ego stanowią ważne źródła wiedzy o zaginionych budynkach.

Jakub IV i jego żona Małgorzata Tudor często przebywali w pałacu. W listopadzie 1504 roku Małgorzata Tudor rezydowała tam, gdy podejrzewano dwie osoby o zarażenie dżumą. Jakub IV przebywał wówczas na północy Szkocji. Królowa wyjechała do Edynburga wraz ze służbą, w tym z afrykańskimi kobietami znanymi jako „More lasses”, które udały się najpierw do Inverkeithing. Alarm okazał się jednak fałszywy.

Jakub V (1512–1542) i jego druga żona Maria de Guise również korzystali z pałacu. 14 czerwca 1562 roku, po obiedzie w Dunfermline, Maria Stuart wyjęła złoty pierścień z diamentem w kształcie serca i oświadczyła, że wyśle go królowej Elżbiecie wraz z kilkoma wierszami, które sama napisała po włosku. W tym czasie omawiano spotkanie obu królowych.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Dunfermline Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Pałac Dunfermline zajmuje 831. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 25. wśród 168 obiektów w Szkocji. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4402 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 83% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 15 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Edynburg, 21 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Szkocja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗