Pałac elektorski w Koblencji zajmuje 1781. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 138. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: ok. 1775, wcześniejsza niż u 14% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2748 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 76% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 29 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Koblencja, 1 km stąd. Jest jednym z 39 obiektów na mapie regionalnej „Środkowy Ren”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Pałac elektorski (niem. Kurfürstliches Schloss) – klasycystyczny pałac, znajdujący się w Koblencji, w dzielnicy Altstadt, nad brzegiem Renu. Stanowi jeden z najważniejszych przykładów francuskiego wczesnego klasycyzmu w południowo-zachodnich Niemczech, a ponadto jest wraz z pałacem Wilhelmshöhe w Kassel i pałacem arcybiskupim w Münster jednym z ostatnich pałaców zbudowanych w Niemczech przed rewolucją francuską. Budynek jest wymieniony w katalogu zabytków kulturowych Generalnej Dyrekcji Dziedzictwa Kulturowego Nadrenii-Palatynatu (niem. Generaldirektion Kulturelles Erbe Rheinland-Pfalz), a także jest częścią tzw.
Oberes Mittelrheintal (pol. „Górna Dolina środkowego Renu”), mającego 65 km długości odcinka Doliny środkowego Renu pomiędzy Bingen, Rüdesheim i Koblencją, który w 2002 roku został wpisany jako krajobraz kulturowy na listę światowego dziedzictwa UNESCO Pałac został zbudowany w latach 1777-1786 z inicjatywy elektora i arcybiskupa Trewiru Klemensa Wacława Wettyna jako jego nowa siedziba. Osiem lat po oddaniu budynku do użytku zamieszkujący go elektor uciekł z Koblencji w następstwie zbliżenia się do miasta francuskich wojsk rewolucyjnych, które po wkroczeniu do Koblencji przekształciły pałac w lazaret. Po włączeniu miasta do Królestwa Prus budynek początkowo pełnił funkcję koszar, a następnie mieścił różne organy administracyjne.
W latach 1850–1858 piętro gmachu było rezydencją księcia Wilhelma (późniejszego cesarza Wilhelma I) i jego żony Augusty. Po I wojnie światowej budynek znów pełnił funkcję siedziby organów administracyjnych. W trakcie II wojny światowej pałac uległ zniszczeniu, a jego odbudowę przeprowadzono w latach 1950-1951.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac elektorski w Koblencji” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →