Fort Beauséjour

Fort Beauséjour (wym. fr. [fɔʁ boseʒuʁ]), przemianowany w 1755 roku na Fort Cumberland, to duży, pięciobastionowy fort na Przesmyku Chignecto we wschodniej Kanadzie, wąskim pasie lądu łączącym dzisiejszą prowincję Nowy Brunszwik z Nową Szkocją. Miejsce to miało strategiczne znaczenie w Akadii, francuskiej kolonii obejmującej głównie Maritimes, wschodnią część Quebecu oraz północny Maine, będący dziś częścią Stanów Zjednoczonych. Fort zbudowali Francuzi w latach 1751–1752. Poddali go Brytyjczykom w 1755 roku po klęsce w bitwie o Fort Beauséjour, w trakcie wojny siedmioletniej. Brytyjczycy przemianowali budowlę na Fort Cumberland.

Fort miał strategiczne znaczenie przez cały okres angielsko-francuskiej rywalizacji z lat 1749–1763, znanej wśród brytyjskich kolonistów jako wojny francusko-indiańskie. Niecałe pokolenie później był on miejscem bitwy o Fort Cumberland w 1776 roku, gdy wojska brytyjskie odparły sympatyków rewolucji amerykańskiej.

Od 1920 roku miejsce to jest uznane za Narodowy Zabytek Historyczny Kanady, noszący nazwę Fort Beauséjour – Fort Cumberland National Historic Site. Część fortu została odrestaurowana, a na terenie obiektu powstały muzeum i infrastruktura dla zwiedzających. Przyciąga on rocznie około 6000 odwiedzających.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort Beauséjour” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Fort Beauséjour zajmuje 1800. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 6. wśród 25 obiektów w Kanadzie. Data powstania — 1751, wcześniejsza niż u 17% datowanych obiektów atlasu — jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4501 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 83% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Kanada.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗