Francja · XI wiek
Château de Joux zajmuje 1484. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 113. wśród 787 obiektów we Francji. Data powstania: ok. 1050, wcześniejsza niż u 89% datowanych obiektów atlasu, jeden z 439 obiektów atlasu powstałych w XI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7647 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 91% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 5 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Lozanna, 43 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Fort de Joux (wym. franc. [fɔʁ də ʒu]) lub Château de Joux (wym. franc. [ʃato də ʒu]) to zamek, później przekształcony w fort, położony w La Cluse-et-Mijoux, w departamencie Doubs, w Górach Jura, we Francji. Kontroluje przełęcz górską Cluse de Pontarlier.
Château de Joux przeszedł kilka przekształceń. Pierwotna budowla powstała w XI wieku i wykonana była z drewna. W ciągu kolejnego stulecia panowie Joux odbudowali donżonę oraz zewnętrzne fortyfikacje z kamienia. W 1454 roku Filip Dobry, książę Burgundii, kupił zamek i przekształcił go w fort graniczny, dodając fosę i koszary. Zamek przechodził następnie w ręce Karola Śmiałego, Marii Burgundzkiej, Maksymiliana I Habsburga, Małgorzaty Austriackiej i Karola V, przy czym każdy kolejny właściciel wprowadzał dalsze udoskonalenia. Jego najsłynniejszym przebudowniczym był Vauban, który zmodernizował go w latach 1678–1693. Ostatecznie został przyłączony do Francji w 1678 roku za panowania Ludwika XIV.
Austriacy zdobyli zamek w 1814 roku. Później budowa fortów w Larmont w XIX wieku wzmocniła to miejsce. W 1879 roku kapitan (późniejszy marszałek) Joseph Joffre, wówczas oficer inżynierii wojskowej, zmodernizował zamek i przekształcił go w fort włączony do Linii Maginota, mający zapobiegać niemieckiej inwazji z terytorium Szwajcarii.
Służył jako więzienie kolejnym rządom francuskim między XVII a XIX wiekiem. W tej roli zamek jest najbardziej znany z uwięzienia kilku sławnych postaci, w tym Mirabeau, Heinricha von Kleista, oraz przywódcy rewolucji haitańskiej Toussainta Louverture'a, który zmarł tam 7 kwietnia 1803 roku.
Oprócz roli więzienia, zamek odgrywał rolę w obronie regionu aż do pierwszej wojny światowej.
Twierdza mieści obecnie muzeum broni, prezentujące ponad 600 rzadkich egzemplarzy uzbrojenia z okresu od wczesnego XVIII do XX wieku, w tym rzadki karabin z 1717 roku. Zamek posiada też studnię, która przy głębokości 147 metrów (482 stóp) była niegdyś najgłębszą we Francji. Wykuta z poziomą galerią i częściowo zasypana, jest dziś trzecią najgłębszą, licząc około 101 metrów (331 stóp).
Od 1949 roku francuskie Ministerstwo Kultury wpisuje zamek na listę monument historique.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort de Joux” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →