Frankrijk · 11e eeuw
Het Kasteel van Joux staat op plaats 1.484 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 113 van de 787 die de atlas in Frankrijk in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1050, en daarmee ouder dan 89% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 439 bouwwerken in de atlas die uit de 11e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 7.647 keer geopend, meer dan 91% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 5 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Lausanne, 43 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het Kasteel van Joux (Frans: Château de Joux) is een kasteel in de Franse gemeente La Cluse-et-Mijoux. Het kasteel is een beschermd historisch monument sinds 1996.
Al in de 11e eeuw werd er op deze plaats een houten kasteel gebouwd, langs een handelsroute tussen Italië en het noorden. Het kasteel diende als verdediging van het lager gelegen, strategisch belangrijke Pontarlier.
Aan het einde van de 17e eeuw, nadat de streek Frans was geworden, werd het oude kasteel omgevormd tot een fort met bastions en kazematten door Vauban. In 1775 werd de revolutionair Mirabeau vastgezet in het kasteel. Gedurende de 19e eeuw deed het kasteel dienst als gevangenis. Toussaint Louverture werd er samen met zijn familie opgesloten in 1802. Hij zou er ook sterven ten gevolge van de barre omstandigheden. Na de Tweede Wereldoorlog verloor het kasteel zijn militaire functie en werd het een openluchtmuseum over de geschiedenis van vestingswerken.
Tekst overgenomen uit “Kasteel van Joux” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
Het Château de Joux heeft verscheidene verbouwingen ondergaan. De oorspronkelijke structuur werd in de 11e eeuw gebouwd en was van hout. In de eeuw daarna herbouwden de heren van Joux de donjon en de buitenste verdedigingswerken in steen. In 1454 kocht Filips de Goede, hertog van Bourgondië, het kasteel en bouwde het om tot een grensfort, met een gracht en kazernes. Het kasteel ging vervolgens over op Karel de Stoute, Maria van Bourgondië, Maximiliaan I, Heilige Roomse keizer (Habsburgers), Margaretha van Oostenrijk, en Karel V, waarbij elke opeenvolgende eigenaar verdere verbeteringen aanbracht. De beroemdste verbouwer was Vauban, die het tussen 1678 en 1693 moderniseerde. Het werd uiteindelijk in 1678 door Frankrijk geannexeerd onder Lodewijk XIV.
De Oostenrijkers namen het kasteel in 1814 in. Later versterkte de bouw van de forten bij Larmont in de 19e eeuw het geheel. In 1879 moderniseerde kapitein (later maarschalk) Joseph Joffre, destijds een officier van de militaire genie, het kasteel en bouwde het om tot een fort dat deel ging uitmaken van de Maginotlinie, om een Duitse inval vanaf Zwitsers grondgebied te voorkomen.
Het diende tussen de 17e en de 19e eeuw als gevangenis voor opeenvolgende Franse regeringen. In die hoedanigheid is het kasteel vooral bekend als gevangenis van verscheidene beroemde figuren, onder wie Mirabeau, Heinrich von Kleist, en de leider van de Haïtiaanse Revolutie, Toussaint Louverture, die er op 7 april 1803 stierf.
Naast het gebruik als gevangenis speelde het kasteel tot aan de Eerste Wereldoorlog een rol in de verdediging van de regio.
De vesting huisvest tegenwoordig een wapenmuseum met meer dan 600 zeldzame wapens uit de vroege 18e tot de 20e eeuw, waaronder een zeldzaam geweer uit 1717. Het kasteel heeft ook een put die, met 147 meter diepte, ooit de diepste van Frankrijk was. Voorzien van een horizontale gang en gedeeltelijk opgevuld, is hij nu met ongeveer 101 meter de op twee na diepste.
Sinds 1949 heeft het Franse ministerie van Cultuur het kasteel geregistreerd als monument historique.
Machinaal vertaald uit “Fort de Joux” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →