Fort du Randouillet

Fort du Randouillet to fortyfikacja w okolicach Briançon, w regionie Dauphiné w południowo-wschodniej Francji. Briançon zostało zbadane przez Vaubana w 1692 roku. Jego plan generalny obrony miasta doprowadził w ciągu kolejnych czterdziestu lat do powstania jednego z najsilniej ufortyfikowanych miejsc we Francji. Wzniesiony według planu Vaubana w latach 1724–1734, obiekt umiejscowiono tak, by chronić niżej położony Fort des Têtes przed nieprzyjacielem znajdującym się na wzniesieniach. Pozycja ta była wykorzystywana przez armię francuską w obronie Briançon aż do 1940 roku, gdy stanowiła część sektora ufortyfikowanego Dauphiné.

Fort składa się z uzbrojonej cytadeli, czyli donżonu, na najwyższym punkcie, oraz koszar na niższej półce terenowej. Fort du Randouillet połączony jest z Fort des Têtes zamkniętą, ufortyfikowaną galerią znaną jako „Komunikacja Y”. Wojskowa kolejka linowa łączy fort z miastem, a kolejna prowadzi dalej, do Fort de l'Infernet.

Fort du Randouillet, wraz z Fort des Têtes i innymi obiektami wojskowymi Briançon, został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2008 roku, jako część sieci obiektów związanych z Vaubanem, świadczących o jego wpływie na architekturę i inżynierię wojskową.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort du Randouillet” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Fort du Randouillet zajmuje 4641. miejsce na 7044 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 377. wśród 456 obiektów we Francji. Powstał w 1721 i jest starszy niż 20% datowanych obiektów atlasu — jeden z 468 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗