Białoruś · XVIII wiek
Pałac Rumiancewów i Paskiewiczów w Homlu zajmuje 1319. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 12. wśród 44 obiektów na Białorusi. Data powstania: 1796, wcześniejsza niż u 12% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3846 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 83% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Białoruś.
Pałac Rumiancewów i Paskiewiczów w Homlu (biał. Палац Румянцавых – Паскевічаў, ros. Дворец Румянцевых-Паскевичей) – zabytek architektury z XVIII–XIX wieku i główna atrakcja turystyczna Homla.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Rumiancewów i Paskiewiczów w Homlu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Dwupiętrowy pałac feldmarszałka Piotra Rumiancewa zbudowano w latach 1777–1796 według neoklasycystycznego projektu przypisywanego Iwanowi Starowowi. Pałac zastąpił zrujnowany zamek poprzedniego właściciela Homla, Michała Fryderyka Czartoryskiego.
Po śmierci Piotra Rumiancewa w 1796 roku majątek był stopniowo rozbudowywany przez jego syna Mikołaja (1754–1826). Kolejnym właścicielem był jego brat Siergiej, który nigdy nie interesował się gospodarowaniem majątkiem wiejskim i szybko sprzedał pałac koronie (1834). Homel nabył wkrótce potem inny feldmarszałek, Iwan Paskiewicz, który znacząco odnowił zarówno pałac, jak i park. Zatrudnił architekta Adama Idźkowskiego, by dodał czteropiętrową wieżę i trzypiętrowe skrzydło do istniejącej budowli.
Po rewolucji rosyjskiej pałac znacjonalizowano, urządzając w nim muzeum lokalne. Synowa Paskiewicza, Irina, musiała przenieść się z pałacu do zwykłego mieszkania. Budynki poniosły poważne szkody podczas rosyjskiej wojny domowej oraz II wojny światowej. Pod koniec lutego i w marcu 2022 roku pałac był miejscem kilku rund negocjacji między Ukrainą a Rosją, dążących do zawarcia porozumienia w toczącej się od 22 lutego wojnie; rozmowy te nie przyniosły jednak rezultatu.
W parku znajduje się współczesny pomnik hrabiego Nikołaja Rumiancewa. Oryginalne marmurowe posągi Eurypidesa, Wenus, Ateny, Aresa, Bachusa i Nimfy zaginęły. Dopiero w 2006 roku umieszczono ich kopie. Kolekcja sztuki Paskiewiczów obejmowała też liczne obrazy Iwana Kramskoja, Marcina Zaleskiego i Januarego Suchodolskiego, a także marmurowe popiersie hrabiego Rumiancewa dłuta Antonia Canovy.
Brązowy pomnik konny księcia Józefa Poniatowskiego autorstwa Bertela Thorvaldsena, który Paskiewicz przywiózł z Warszawy jako trofeum w 1842 roku, został zdemontowany przez Polaków podczas wojny polsko-sowieckiej i przewieziony z powrotem do Warszawy, gdzie w latach 40. XX wieku zniszczyli go Niemcy.
Zdecydowanie najbardziej charakterystycznym obiektem w parku jest neoklasycystyczna cerkiew świętych Piotra i Pawła.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Gomel Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →