Goryōkaku

Goryōkaku (jap. 五棱郭 dosł. pięcioboczna fortyfikacja, pentagon, pięciokąt) – pierwsza w Japonii twierdza zbudowana w stylu zachodnim, w mieście Hakodate, w południowej części Hokkaido. Przez krótki okres budowla ta była główną twierdzą Republiki Ezo.

Tekst pochodzi z artykułu „Goryōkaku” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Goryōkaku zaprojektował w 1855 roku Takeda Ayasaburō, uczony rangaku. Studiował on ufortyfikowane miasta europejskie okresu wczesnonowożytnego, by zaprojektować fortecę zdolną chronić przed walkami z użyciem broni palnej i armat. Po siedmiu latach budowy fortecę ukończono w 1866 roku, dwa lata przed upadkiem szogunatu Tokugawa. Jej kształt, przypominający pięcioramienną gwiazdę, pozwalał na rozmieszczenie na murach większej liczby stanowisk artyleryjskich niż w przypadku tradycyjnej japońskiej fortecy oraz zmniejszał liczbę martwych pól, w których armaty nie mogły strzelać.

Forteca pierwotnie miała bronić Cieśniny Tsugaru na południe od Hakodate. Po upadku szogunatu Tokugawa służyła jako stolica Republiki Ezo, państwa istniejącego jedynie w 1869 roku, i była miejscem trwającej tydzień ostatniej bitwy wojny boshin między Republiką a Cesarstwem Japonii.

Po wojnie większość budynków rozebrano ze względu na ich związek z szogunatem Tokugawa i sprzymierzonymi z nim buntownikami, a forteca pozostała niewykorzystana. Fosę wykorzystywano zimą do pozyskiwania lodu, tworząc znaczący przemysł handlowy. Lód sprzedawano na Honsiu pod nazwą „Lód z Goryōkaku”.

Goryōkaku stało się parkiem w 1914 roku i zostało uznane za Miejsce Historyczne Specjalne w 1952 roku. Obecnie stanowi część muzeum miejskiego Hakodate i mieści liczne wiśnie, będąc słynnym miejscem oglądania kwitnących wiśni wiosną.

Obok Goryōkaku znajduje się wieża widokowa i centrum dla zwiedzających, wybudowane w 2006 roku. Wieża oferuje widok z lotu ptaka na fortecę, otaczające ją miasto oraz górę Hakodate, a także ekspozycję poświęconą historii fortecy i związanych z nią postaci. Szczególnie eksponowana jest postać Hijikaty Toshizō, którego pomniki znajdują się w kilku miejscach wieży.

Choć wszystkie oprócz jednego historyczne budynki w Goryōkaku rozebrano po wojnie, częściowo zrekonstruowano jego główny budynek – siedzibę magistratu. Planowanie i badania archeologiczne rozpoczęto w 1985 roku, budowę w 2006 roku, a budynek ukończono w 2010 roku.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Goryōkaku” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Goryōkaku zajmuje 232. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 14. wśród 297 obiektów w Japonii. Data powstania — 1866, wcześniejsza niż u 7% datowanych obiektów atlasu — jeden z 607 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 30 994 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 98% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Japonia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗