Wał Hadriana

Wał Hadriana, inaczej mur Hadriana (łac. Vallum Hadriani, Vallum Aelium, ang. Hadrian's Wall, Roman Wall, the Wall) – rzymski wał obronny w północnej Brytanii, wybudowany w latach 121-129 n.e. na odcinku od wsi Bowness nad zatoką Solway Firth do twierdzy Segedunum w Wallsend nad rzeką Tyne, w czasach cesarza Hadriana. Pomyślany jako zapora przed wojowniczymi plemionami Piktów z Kaledonii, nigdy nie spełnił pokładanych w nim nadziei. Pozostałości wału Hadriana można oglądać m.in. w pobliżu Segedunum, w Housesteads i Great Chesters, są one chronione jako dziedzictwo narodowe. Mur Hadriana wraz z murem Antonina są wpisane na listę UNESCO.

Historia wału Hadriana jest ważnym elementem historii Anglii i Szkocji. Była przedmiotem badań prowadzonych przez brytyjskich historyków i archeologów, m.in. przez J.C. Bruce'a i J.N.L. Myresa, współautorów klasycznej pracy The Handbook to the Roman Wall, Roman Britain and the English Settlements, 1936). Badania historii Brytanii w okresie rzymskim prowadził również R.G. Collingwood (Roman Britain, ISBN 0-8196-1160-3ISBN 978-0-8196-1160-4), który dążył do integracji historii i filozofii (zob. Benedetto Croce i historyzm) uważając, że zadaniem historyka powinno być nie tylko odkrycie czy rekonstrukcja samego wydarzenia, ale znalezienie stojącej za nim myśli czy idei (odwoływanie się do wyobraźni pozwalające m.in. lepiej zrozumieć cel budowy wału Hadriana).

Tekst pochodzi z artykułu „Wał Hadriana” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Szlak Hadrian's Wall Path biegnie na ogół blisko muru. Niemal całe stojące murarstwo zostało usunięte w epoce nowożytnej i wykorzystane do budowy lokalnych dróg i gospodarstw. Żaden fragment nie zachował się na pierwotnej wysokości, lecz współczesne prace odsłoniły znaczną część fundamentów, a niektóre odcinki prezentują kilka warstw współczesnej rekonstrukcji murarskiej. Wiele odkopanych fortów na murze lub w jego pobliżu jest udostępnionych zwiedzającym, a różne pobliskie muzea przedstawiają jego historię. Jest to największy rzymski obiekt archeologiczny w Brytanii, biegnący łącznie 73 mile (117,5 kilometra). Uznawany za brytyjską ikonę kulturową, Mur Hadriana jest jedną z głównych brytyjskich atrakcji turystycznych z czasów starożytnych.

W 1987 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zbudowany z darni Wał Antoninów z 142 roku n.e., znajdujący się w dzisiejszej środkowej Szkocji, który na krótko zastąpił Mur Hadriana, zanim go porzucono, został uznany za obiekt światowego dziedzictwa w 2008 roku.

Mur Hadriana leży w całości w Anglii i nigdy nie stanowił granicy angielsko-szkockiej, choć bywa tak niekiedy swobodnie lub potocznie określany.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Hadrian's Wall” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Wał Hadriana zajmuje 12. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 4. wśród 333 obiektów w Anglii. Data powstania — 122, wcześniejsza niż u 98% datowanych obiektów atlasu — jeden z 25 obiektów atlasu powstałych w II wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 148 821 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 99% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 13 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Newcastle upon Tyne, 44 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Anglia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗