Zamek Hara

Zamek Hara (jap. 原城 Hara-jō) – zamek z XVII wieku w Japonii, na wyspie Kiusiu (Kyūshū), w prefekturze Nagasaki, od 1638 w ruinie.

Zamek zbudował Harunobu Arima (1567–1612), daimyō (pan feudalny) – propagator chrześcijaństwa, europejskiej nauki i kultury – w 1604 roku na wzgórzu nad brzegiem morza.

W 1638 roku zamek był miejscem ostatniej bitwy powstania na półwyspie Shimabara. Przez ponad rok bronili się w nim powstańcy (głównie japońscy chrześcijanie), oblężeni przez wojska sioguna. W zdobyciu zamku pomogli Holendrzy, których artyleria prowadziła ostrzał. Po zdobyciu zamku powstańcy zostali zabici, a zamek zburzony.

Zachowały się ruiny fortyfikacji. Jest tu też pomnik przywódcy powstania Shirō Amakusy (1621–1638). W 2018 roku zamek został wpisany listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część dziedzictwa „ukrytych chrześcijan” w regionie Nagasaki.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Hara” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Zamek Hara leży w południowej części półwyspu Shimabara. Zbudował go w 1496 roku Arima Takazumi na wzgórzu wysuniętym w morze Ariake, jako zamek pomocniczy zamku Hinoe. Pod koniec XVI wieku Arima Harunobu, który zdobył wiedzę o zamkach Półwyspu Koreańskiego oraz o zamku Hizen Nagoya podczas japońskich inwazji na Koreę (1592–1598), odbudował zamek, czyniąc go swoją główną warownią. Zapiski jezuickie potwierdzają, że przynajmniej główna cytadela, wraz z murami kamiennymi, powstała w latach 1599–1604. Prace przeprowadzone wówczas zmieniły zamek w budowlę typową dla okresu Azuchi-Momoyama, z dachem krytym dachówką oraz cytadelami: główną, drugą, trzecią, Amakusa i zewnętrzną.

Zachowane do dziś mury kamienne, kwadratowa fosa oraz fundamenty wieży tenshu pochodzą z tej właśnie przebudowy. Po przeniesieniu klanu Arima do domeny Nobeoka w prowincji Hyūga w 1616 roku, Matsukura Shigemasa objął zamek Hinoe, lecz z powodu wpływu „prawa jednego zamku na prowincję” porzucił niewygodny zamek Hinoe i zbudował jako swoją warownię zamek Shimabara. W tym samym czasie porzucono również zamek Hara, a choć część murów kamiennych rozebrano, a niektóre budowle przeniesiono na potrzeby budowy Shimabary, uważa się, że mury kamienne oraz wiele budynków (w tym potężna główna brama i kilka wież yagura) pozostały na miejscu.

Dlatego podczas rebelii w Shimabarze w latach 1637–1638 rebelianci zdołali przez wiele miesięcy skutecznie barykadować się w opuszczonym zamku Hara przed siłami szogunatu Tokugawa. Po stłumieniu rebelii szogunat zburzył mury kamienne i inne pozostałe na terenie zamku budowle.

Podczas różnych wykopalisk archeologicznych na tym terenie odnaleziono szczątki rebeliantów, którzy polegli w walce lub zostali straceni później, a także kule ołowiane, różańce i krucyfiksy. Podczas wykopalisk w 2000 roku potwierdzono pozostałości jednej z największych bram zamkowych w Japonii. Brama miała niemal kwadratowy kształt, o wymiarach 90 na 80 metrów, z osią wschód–zachód.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Hara Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek Hara zajmuje 1089. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 52. wśród 297 obiektów w Japonii. Data powstania — 1496, wcześniejsza niż u 46% datowanych obiektów atlasu — jeden z 455 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6139 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 88% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Kumamoto, 46 km stąd. Jest jednym z 37 obiektów na mapie regionalnej „Kiusiu”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Japonia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗