Japonia · XVII wiek
Shimabara Castle zajmuje 961. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 47. wśród 295 obiektów w Japonii. Data powstania: 1618, wcześniejsza niż u 29% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 5088 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 87% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Kumamoto, 32 km stąd. Jest jednym z 37 obiektów na mapie regionalnej „Kiusiu”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Japonia.
Zamek Shimabara (島原城, Shimabara-jō), znany też jako zamek Moritake (森岳城, Moritake-jō) i zamek Takaki (高来城, Takaki-jō), to japoński zamek położony w Shimabarze, w dawnej prowincji Hizen (obecnie prefektura Nagasaki). Ten pięciopiętrowy biały budynek ostro kontrastuje z czarnym zamkiem Kumamoto w sąsiedniej prefekturze Kumamoto.
Zamek Shimabara zwrócony jest ku zatoce Ariake i leży u podnóża góry Unzen. Jest to zamek nizinny (平城, Hirajiro) o prostokątnym układzie połączonych murów, charakteryzujący się wysokimi murami kamiennymi. Zewnętrzne fosy, głębokie na około 15 metrów i szerokie od 30 do 50 metrów, ciągnęły się na 360 metrów ze wschodu na zachód i 1260 metrów z północy na południe, a otoczony obszar podzielono na trzy dziedzińce. Mury ciągnęły się na 3900 metrów i miały w kluczowych punktach 16 yagur różnej wielkości. Główny dziedziniec otoczony jest fosą i połączony z drugim dziedzińcem pojedynczym drewnianym mostem-korytarzem. Zniszczenie mostu pozwoliłoby odizolować główny dziedziniec, lecz jednocześnie zamknęłoby go w pułapce, a most-korytarz utrudniał trafianie strzałami wrogów na moście, co stanowiło słabość tego układu.
Główna wieża (tenshu) miała pięć pięter i wysokość 33 metrów, i była połączona z dwiema mniejszymi wieżami pomocniczymi. Pod względem skali była znacznie większa niż typowa dla daimyō o dochodach zaledwie 40 000 koku.
Klan Arima wyznania kirishitan, władający półwyspem Shimabara od późnego okresu Muromachi z zamków Hinoe i Hara, został w 1616 roku przeniesiony przez szogunat Tokugawa do domeny Nobeoka. Na miejsce Arimy jako daimyō domeny Shimabara wyznaczono Matsukurę Shigemasę, w nagrodę za jego zasługi podczas oblężenia Osaki. Nastąpiło to wkrótce po tym, jak szogunat zakazał chrześcijaństwa od 1614 roku, a Matsukura ściśle egzekwował ten zakaz, przeprowadzając masowe egzekucje. W 1618 roku rozpoczął budowę zamku Shimabara, wykorzystując pracę przymusową. Budowa napotykała trudności z powodu sypkiej lawowej gleby w tym miejscu, która utrudniała utrzymanie ciężaru kamiennych murów, i trwała siedem lat — zamek ukończono dopiero w 1624 roku.
W tym okresie Matsukura znacznie podniósł podatki, częściowo aby pokryć koszty budowy zamku. Ten ucisk chłopów był głównym czynnikiem prowadzącym do powstania w Shimabarze w latach 1637–1638.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Shimabara Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →