Harishchandragad zajmuje 860. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 33. wśród 223 obiektów w Indiach. Data powstania: ok. 550, wcześniejsza niż u 96% datowanych obiektów atlasu, jeden z 39 obiektów atlasu powstałych w VI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 14 140 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 96% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Junnar, 24 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.
Harishchandragad to fort wzgórzowy w dystrykcie Ahilyanagar w Indiach. Jego historia jest związana z historią Malshej Ghat i wsi Kothale, a fort odgrywał rolę w obronie i kontroli okolicznego regionu.
Fort jest bardzo stary. Odnaleziono tu pozostałości po człowieku z epoki mikrolitycznej. Różne purany (starożytne pisma), takie jak Matsjapurana, Agnipurana i Skandapurana, zawierają liczne wzmianki o Harishchandragad. Jego powstanie datuje się na VI wiek, za panowania dynastii Kalaczuri. W tym okresie zbudowano cytadelę. Różne jaskinie prawdopodobnie wykuto w XI wieku. Znajdują się w nich posągi boga Wisznu. Choć klify noszą nazwy Taramati i Rohidas, nie są one związane z Ajodhją. Wielki mędrzec Changdev (twórca eposu Tatvasaar) medytował tu w XIV wieku. Jaskinie pochodzą z tego samego okresu. Różnorodne budowle w forcie i w otaczającym regionie świadczą o istnieniu tu odmiennych kultur.
Rzeźbienia na świątyniach Nageshwara (we wsi Khireshwar), w świątyni Harishchandreshwar i w jaskini Kedareshwar wskazują, że fort pochodzi z okresu średniowiecznego, gdyż jest związany z Mahadewą jako totemem plemienia Mahadev Koli. Kontrolowali oni fort przed Mogołami.
Później fort znalazł się pod kontrolą Mogołów. Marathowie zdobyli go w 1747 roku.
Na wschód od świątyni znajduje się dobrze zbudowane jezioro zwane „Saptatirtha”. Na jego brzegu stoją budowle w stylu świątynnym, w których znajdują się posągi Wisznu. Ostatnio posągi te przeniesiono do jaskiń w pobliżu świątyni Harishchandreshwar.
Po prawej stronie od świątyni Harishchandreshwar znajduje się ogromna jaskinia Kedareshwar (patrz zdjęcie), w której stoi wielkie lingam Śiwy, całkowicie otoczone wodą. Jego wysokość od podstawy wynosi 5 stóp (1,5 metra), a woda sięga do pasa. Dotarcie do lingam Śiwy jest dość trudne, ponieważ woda jest lodowato zimna. W jaskini wykute są rzeźby. W porze monsunowej nie da się dotrzeć do tej jaskini, gdyż przez drogę przepływa wówczas ogromny strumień. To właśnie tu bierze początek rzeka Mangalganga.
Jak widać na zdjęciu, nad lingam Śiwy znajduje się ogromna skała. Wokół lingam Śiwy zbudowano cztery filary podtrzymujące jaskinię.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Harishchandragad” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →