Indie · XVII wiek
Jal Mahal zajmuje 269. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 12. wśród 223 obiektów w Indiach. Data powstania: ok. 1699, wcześniejsza niż u 21% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 23 205 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 98% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 6 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Dżajpur, 5 km stąd. Jest jednym z 30 obiektów na mapie regionalnej „Radżastan”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.
Jal Mahal (hindi: [dʒəl mɛːɦəl], dosł. „Wodny Pałac”) to zabytkowy pałac położony na środku jeziora Man Sagar w mieście Jaipur, stolicy indyjskiego stanu Radżastan.
Wzniesiony pierwotnie około 1699 roku przez Sawai Jai Singha z Amber jako pawilon myśliwski przeznaczony do polowań na kaczki, a nie jako rezydencja królewska. Budynek i otaczające go jezioro poddano później renowacji i rozbudowie w połowie XVIII wieku za panowania maharadży Madho Singha I.
Jal Mahal zbudowano z lokalnego różowego i czerwonego piaskowca; jest to pięciopiętrowy budynek pośrodku jeziora Man Sagar. Tama Man Sagar zwrócona jest ku wschodowi, a lokalna promenada przydrożna ku zachodowi. Gdy jezioro jest w pełni napełnione, jego maksymalna głębokość sięga około 4,5 metra (15 stóp); w rezultacie zanurzona jest tylko najniższa kondygnacja, co przeczy popularnemu, lecz fizycznie błędnemu przekonaniu, że pod wodą znajdują się cztery piętra.
Na tarasie najwyższego piętra znajduje się centralny ogród z łukowymi przejściami, otoczony czterema ośmiokątnymi chhatri, czyli „kopulastymi pawilonami”, wyznaczającymi narożniki budynku.
Wzgórza otaczające jezioro od strony północno-wschodniej należą do pasma górskiego Aravalli i zawierają formacje skał kwarcytowych, historycznie eksploatowane na potrzeby budownictwa lokalnego.
W przeszłości pałac ucierpiał wskutek osiadania gruntu i częściowego uszkodzenia tynków spowodowanego wilgocią podciągającą, co naprawiono w ramach prac konserwatorskich zleconych przez rząd Radżastanu.
Od strony północno-wschodniej, w dolinie Kanak Vrindavan, gdzie znajduje się kompleks świątynny, wzgórza łagodnie opadają ku brzegowi jeziora. W obrębie jeziora podłoże tworzy gruba warstwa gleby, nawianego piasku i aluwiów. Wylesianie, szczególnie na terenach górzystych, spowodowało erozję gleby, pogłębianą przez działanie wiatru i wody. W efekcie osady stopniowo podnoszą dno jeziora.
Naprzeciw jeziora, w Gaitore, znajdują się chhatri i kenotafy wzniesione nad platformami kremacyjnymi znamienitych władców z klanu Kachwaha z Jaipuru. Wzniesione pierwotnie przez Sawai Jai Singha II, kenotafy upamiętniają między innymi Pratapa Singha i Madho Singha II. Pomnik Jai Singha II wyróżnia się misterną rzeźbą i 20 rzeźbionymi kopulastymi filarami.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Jal Mahal” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →