Kinburn zajmuje 1316. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 24. wśród 195 obiektów na Ukrainie. Data powstania: ok. 1550, wcześniejsza niż u 36% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7451 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 91% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Ukraina.
Kinburn (ukr. Кінбурн; ros. Кинбурн; tur. Kilburun; tatar. Kyl Burun – „ostry nos”, „cienki, wąski język ziemi”) – forteca zbudowana przez Turków w XVI wieku na Cyplu Kinburnskim położonym w południowej części współczesnej Ukrainy w celu zabezpieczenia ujścia Dniepru.
Wraz z Twierdzą Oczakowską na przeciwległym brzegu Kanału Kinburnskiego, u zbiegu limanu Dniepru i Bohu z Morzem Czarnym kontrolowała ruch żeglugowy i handel z Imperium Rosyjskim.
Twierdza, uzbrojona w armaty dalekiego zasięgu, otoczona była kamiennym murem o boku około 100 metrów, który ochraniał 80 domów oraz meczet. Wewnątrz twierdzy mieszkał stacjonujący garnizon wraz z rodzinami, w sumie około 500 do 700 osób. Kinburn był ośrodkiem handlu niewolnikami i był celem ataków kozaków zaporoskich w 1669, 1688 i 1692 roku.
Podczas rosyjsko-austriackich wojen z Turcją od 1735 do 1739 roku twierdza została zdobyta przez wojska rosyjskie i kozaków zaporoskich 8 czerwca 1736 roku, ale w 1739 roku została zwrócona Turkom. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej (1768–1774) Kinburn był oblegany w latach 1771–1773, kilkakrotnie szturmowany, a następnie na mocy traktatu w Küczük Kajnardży w 1774 roku przekazany Imperium Rosyjskiemu.
Tekst pochodzi z artykułu „Kinburn” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →