Kinburn

Kinburn (ukr. Кінбурн; ros. Кинбурн; tur. Kilburun; tatar. Kyl Burun – „ostry nos”, „cienki, wąski język ziemi”) – forteca zbudowana przez Turków w XVI wieku na Cyplu Kinburnskim położonym w południowej części współczesnej Ukrainy w celu zabezpieczenia ujścia Dniepru.

Wraz z Twierdzą Oczakowską na przeciwległym brzegu Kanału Kinburnskiego, u zbiegu limanu Dniepru i Bohu z Morzem Czarnym kontrolowała ruch żeglugowy i handel z Imperium Rosyjskim.

Twierdza, uzbrojona w armaty dalekiego zasięgu, otoczona była kamiennym murem o boku około 100 metrów, który ochraniał 80 domów oraz meczet. Wewnątrz twierdzy mieszkał stacjonujący garnizon wraz z rodzinami, w sumie około 500 do 700 osób. Kinburn był ośrodkiem handlu niewolnikami i był celem ataków kozaków zaporoskich w 1669, 1688 i 1692 roku.

Podczas rosyjsko-austriackich wojen z Turcją od 1735 do 1739 roku twierdza została zdobyta przez wojska rosyjskie i kozaków zaporoskich 8 czerwca 1736 roku, ale w 1739 roku została zwrócona Turkom. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej (1768–1774) Kinburn był oblegany w latach 1771–1773, kilkakrotnie szturmowany, a następnie na mocy traktatu w Küczük Kajnardży w 1774 roku przekazany Imperium Rosyjskiemu.

Tekst pochodzi z artykułu „Kinburn” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Kinburn zajmuje 1365. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 25. wśród 188 obiektów na Ukrainie. Data powstania — ok. 1650, wcześniejsza niż u 26% datowanych obiektów atlasu — jeden z 626 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 7451 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 90% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Ukraina.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗