Zamek Malahide

Zamek Malahide (irl. Caisleán Mhullach Íde) – zamek w Irlandii, położony w niedużym nadmorskim mieście Malahide leżącym na północ od Dublina.

W latach 1185–1973 zamek był siedzibą rodu Talbot. Budowla znajduje się na terenie stuhektarowego zabytkowego parku. Charakter zamku można określić jako dość ekscentryczny. Na szczególną uwagę oprócz ogrodów Talbotów zasługuje umieszczone w zamkowym westybulu sporych rozmiarów malowidło Jana Wycka przedstawiające związaną z Talbotami historyczną bitwę nad rzeką Boyne. W bitwie tej zginęło 14 krewnych rodu.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Malahide” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Posiadłość powstała w 1185 roku, gdy Richard Talbot, rycerz towarzyszący Henrykowi II podczas jego wyprawy do Irlandii w 1174 roku, otrzymał „ziemie i port Malahide”. Najstarsze części zamku pochodzą z XII wieku, a przez 791 lat, od 1185 do 1976 roku, był on domem rodziny Talbot, z jednym wyjątkiem — okresem od 1649 do 1660 roku, gdy Oliver Cromwell przekazał go Milesowi Corbetowi po cromwellowskim podboju Irlandii; Corbet został powieszony po upadku Cromwella, a zamek zwrócono rodzinie Talbot. Budynek został znacznie rozbudowany za panowania Edwarda IV, a wieże dodano w 1765 roku.

Posiadłość przetrwała takie straty jak bitwa nad Boyne, gdy czternastu członków rodziny właściciela zasiadło do śniadania w Wielkiej Sali, a wieczorem wszyscy nie żyli, oraz prawa karne, mimo że rodzina pozostała katolicka aż do 1774 roku.

W 1918 roku, podczas pierwszej wojny światowej, na terenie zamku utworzono bazę cumowniczą dla sterowców, wykorzystywaną przez sterowce z bazy RNAS Anglesey w Walii, prowadzące operacje przeciwko okrętom podwodnym na Morzu Irlandzkim. Istniały plany stacjonowania sterowców na terenie zamku od 1919 roku, ale porzucono je pod koniec wojny.

W latach 20. XX wieku w zamku odkryto prywatne papiery Jamesa Boswella, które sprzedano amerykańskiemu kolekcjonerowi Ralphowi H. Ishamowi przez praprawnuka Boswella, lorda Talbota de Malahide. Papiery trafiły od tego czasu na Uniwersytet Yale, który opublikował popularne i naukowe wydania jego dzienników i korespondencji. Wkrótce potem odkryto drugi zbiór, również zakupiony przez Ishama.

Zamek Malahide wraz z posiadłością odziedziczył ostatecznie 7. baron Talbot, który chciał przekazać go państwu. Po jego śmierci w 1973 roku zamek przeszedł na jego siostrę Rose, która mieszkała tam jako opiekunka w latach 50. XX wieku. Musiała zapłacić podatek spadkowy, a rząd nie akceptował kosztowności jako zapłaty, więc trzeba je było sprzedać. W 1975 roku Rose, z żalem, przekazała zamek państwu irlandzkiemu na pokrycie zaległych podatków spadkowych.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Malahide Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek Malahide zajmuje 1088. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 15. wśród 173 obiektów w Irlandii. Data powstania — 1185, wcześniejsza niż u 80% datowanych obiektów atlasu — jeden z 564 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 5311 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 86% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 17 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Dublin, 12 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Irlandia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗