Portas do Cerco

Portas do Cerco to obszar w dzielnicy Nossa Senhora de Fátima w Makau, w Chinach. Znajduje się na północnym krańcu Półwyspu Makau i znany jest z Bramy Granicznej oddzielającej Makau od kontynentalnych Chin. Portugalczycy zbudowali bramę w 1849 roku w miejsce niszczejącego muru, który Chińczycy wznieśli za dynastii Ming w 1573 roku. Chińczycy zbudowali strzeżony mur, aby kontrolować przepływ ludzi i towarów. To tu miał miejsce incydent Passaleão, starcie między dynastią Qing a Królestwem Portugalii w 1849 roku, wywołane śmiercią gubernatora Makau Ferreiry do Amarala. Pod dowództwem pułkownika Mesquity Portugalia wygrała tę niewielką bitwę, co doprowadziło do rozszerzenia granicy Makau na północ.

Na granicy tej rozbudowy w 1849 roku wzniesiono Portas do Cerco, z inskrypcją „A pátria honrai, que a pátria vos contempla” (po portugalsku: „Czcij swą ojczyznę, bo ojczyzna cię obserwuje”) na fasadzie od wewnętrznej strony łuku. Brama Graniczna pełniła funkcję de facto granicy, jednak dokładne granice Makau nigdy nie zostały formalnie wytyczone.

Makau, obecnie specjalny region administracyjny Chin, wciąż posiada oficjalną granicę z Zhuhai w kontynentalnych Chinach, kilka metrów za starą bramą graniczną. Nowy posterunek graniczny Posto Fronteiriço das Portas do Cerco (posterunek graniczny przy Bramie Granicznej) otwarto 15 stycznia 2004 roku.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Portas do Cerco” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Portas do Cerco zajmuje 2279. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 45. wśród 119 obiektów w Chinach. Data powstania — 1849, wcześniejsza niż u 9% datowanych obiektów atlasu — jeden z 607 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3160 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 76% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 9 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Zhuhai, 7 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Chiny.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗