Muncaster Castle

Muncaster Castle to prywatny zamek w parafii Muncaster, w hrabstwie Cumbria, w Anglii. Stoi nad rzeką Esk, około mili na wschód od nadmorskiej wioski Ravenglass. Figuruje w Krajowym Wykazie Zabytków Anglii jako budynek zabytkowy klasy I.

Miejsce to nosi obecnie zniekształconą nazwę „Muncaster”, która pojawiła się po raz pierwszy w rejestrze kościelnym hrabstwa Cumberland w 1577 roku, podczas gdy pierwotna nazwa, według wszystkich dawnych świadectw i zapisów, brzmiała „Mulcaster”, zapisana w rejestrach skarbowych (pipe rolls) Cumberland około 1150 roku (a także jako Molecaster i Mulecaster odpowiednio w 1190 i 1236 roku).

Nazwa miejscowa „Muncaster” zawiera łacińskie słowo castra, oznaczające „obóz” lub „fort”. Podejrzewa się, że zamek stoi na fundamentach sięgających czasów rzymskich, które, jeśli istnieją, mogą stanowić castellum dla pobliskiego rzymskiego fortu Glannoventa w Ravenglass.

Majątek Muncaster nadano Alanowi de Penitone w 1208 roku. Do najstarszych części zamku należą Wielka Sala oraz XIV-wieczna wieża typu pele, rodzaj fortyfikacji strażniczej charakterystycznej wyłącznie dla regionu pogranicza angielsko-szkockiego.

W latach 1860–1866 Anthony Salvin gruntownie przebudował Muncaster Castle na zlecenie baronów Muncaster. Sir John Frecheville Ramsden, 6. baronet, omawiał od 1916 roku z Edwinem Lutyensem proponowane zmiany w zamku, lecz nic z tego nie wynikło; Lutyens zaprojektował za to Pomnik Wojenny Muncaster, wzniesiony w 1922 roku na zlecenie Ramsdena.

Podczas II wojny światowej do zamku przeniesiono na przechowanie około 700 dzieł sztuki z Tate Gallery, w tym prace Turnera, Maneta i Van Gogha.

Ogrody Muncaster obejmują elementy zaprojektowane tak, by wykorzystać widoki na dolinę Esk i góry. Znajduje się tam wolier z sowami i innymi ptakami drapieżnymi z Wielkiej Brytanii i zagranicy, z codziennymi pokazami lotu tych ptaków. Jest tam też kryty labirynt oparty na tematyce życia nornicy.

Muncaster Castle nadal należy do rodziny Pennington, mieszkającej w Muncaster od co najmniej 800 lat, i stanowi rodzinną rezydencję. Aż do swojej śmierci w 2011 roku Phyllida Gordon-Duff-Pennington i jej mąż Patrick Gordon-Duff-Pennington (1930–2021) przez trzy dekady pracowali nad odbudową zamku z „rozpadającej się ruiny” i ustanowieniem go miejscem turystyki i wydarzeń.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Muncaster Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Muncaster Castle zajmuje 1816. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 116. wśród 333 obiektów w Anglii. Data powstania — 1258, wcześniejsza niż u 69% datowanych obiektów atlasu — jeden z 861 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4409 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 83% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Anglia.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗