Muzeum Historii Naturalnej w Mediolanie

Muzeum Historii Naturalnej w Mediolanie (wł. Museo Civico di Storia Naturale di Milano) – muzeum w prowincji Mediolan, w regionie Lombardia, w północnych Włoszech. Jest to największe muzeum historii naturalnej we Włoszech, uznawane za jeden z najważniejszych obiektów tego typu w Europie. W 2008 r. odwiedziło je około 350 000 osób. Obecnie dyrektorem placówki jest Domenico Piraina.

Tekst pochodzi z artykułu „Muzeum Historii Naturalnej w Mediolanie” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Muzeum założono w 1838 roku, gdy przyrodnik Giuseppe de Cristoforis podarował miastu swoje zbiory. Pierwszym dyrektorem był taksonomista Giorgio Jan.

Muzeum mieści się w XIX-wiecznym budynku w ogrodzie Indro Montanellego, w pobliżu historycznej bramy miejskiej Porta Venezia. Zbudowano je w latach 1888–1893 w stylu neoromańskim z elementami gotyckimi. Budynek mieści również bibliotekę.

Muzeum podzielone jest na pięć stałych działów: Mineralogię (z dużą kolekcją minerałów z całego świata); Paleontologię (z licznymi skamieniałościami dinozaurów i innych prehistorycznych organizmów); Historię Naturalną Człowieka (poświęconą pochodzeniu i ewolucji człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem jego relacji ze środowiskiem); Zoologię Bezkręgowców (poświęconą mięczakom, stawonogom i owadom) oraz Zoologię Kręgowców (poświęconą kręgowcom, zarówno egzotycznym, jak i europejskim).

Muzeum prezentuje największą włoską kolekcję liczącą ponad 100 dioram w naturalnej wielkości. Umożliwiają one zwiedzającym obserwację wielu aspektów odległych ekosystemów.

Dział mineralogii prezentuje liczne minerały z całego świata, w tym największy na świecie kryształ siarki (z prowincji Pesaro-Urbino) oraz brazylijski kryształ topazu ważący 8000 karatów. Wystawiono również przykłady londonitu, kwarcu, fosgenitu, fluorytu, malachitu i innych minerałów.

Dział paleontologii wyjaśnia podstawy paleozoologii i paleobotaniki. Ekspozycja obejmuje skamieniałości licznych roślin i zwierząt. Do najcenniejszych eksponatów należą pysk spinozaura, szkielety dwóch karłowatych słoni (Palaeoloxodon falconeri) z Sycylii oraz jedyna istniejąca skamieniałość celurozaurowego teropoda Scipionix samniticus. Muzeum posiada również liczne odlewy szkieletów dinozaurów, takich jak allozaur, stegozaur, dromeozaur, plateozaur oraz Stan (dinozaur) – piąty najpełniej zachowany szkielet tyranozaura, jaki kiedykolwiek znaleziono.

Dział historii naturalnej człowieka poświęcony jest pochodzeniu człowieka, od wczesnych naczelnych po Homo sapiens.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Museo Civico di Storia Naturale di Milano” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Muzeum Historii Naturalnej w Mediolanie zajmuje 1762. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 134. wśród 487 obiektów we Włoszech. Data powstania — 1838, wcześniejsza niż u 10% datowanych obiektów atlasu — jeden z 607 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1576 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 61% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 210 000 osób. W promieniu 25 km stoi 17 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Mediolan, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗