Niemcy · XIII wiek
Neuleiningen Castle zajmuje 5482. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 473. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: 1238, wcześniejsza niż u 72% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1059 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 52% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 13 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Mannheim, 24 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Zamek Neuleiningen to ruina na wschodnim skraju Lasu Palatynackiego, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat w Niemczech, w gminie Neuleiningen, w powiecie Bad Dürkheim.
Zbudował go w latach 1238–1241 hrabia Fryderyk III ze Sponheim-Leiningen. Francuzi zniszczyli go w 1690 roku i od tego czasu pozostaje w ruinie.
Zamek leży na przedgórzu Haardt, na północno-wschodnim skraju Lasu Palatynackiego. Wokół niego skupia się wieś nosząca jego nazwę, wysoko nad lewym brzegiem Eckbach, na wysokości około 300 metrów n.p.m.
W pobliżu zamku znajduje się stara plebania (Alte Pfarrey), wzmiankowana po raz pierwszy w 1524 roku, w której dziś mieści się restauracja o wysokiej klasie kulinarnej.
Jego nazwa, podobnie jak nazwa siostrzanego zamku Altleiningen pięć kilometrów na południowy zachód, pochodzi od frankijskiego rodu szlacheckiego hrabiów Leiningen, władających terytorium Leiningerland.
Zamek zbudowano po podziale spadku około 1240 roku przez hrabiego Fryderyka III z Leiningen. Wraz z zamkiem Battenberg, 1400 metrów na południe, kontrolował on wjazd do doliny Eckbach. Przechodząc między różnymi liniami rodu, zamek pozostawał własnością rodu Leiningen przez ponad 200 lat. W 1468 roku elektor palatynacki Fryderyk Zwycięski uwikłał się w spory spadkowe wśród Leiningenów i siłą przejął zamek. W 1508 roku, po kilku pośrednich uzgodnieniach, osiągnięto porozumienie: zamek miał zostać podzielony między biskupstwo wormackie a hrabiów Leiningen-Westerburg.
W 1525 roku, podczas wojny chłopskiej, zamek otwarto zbuntowanym chłopom bez walki, a hrabina Ewa (1481–1543) przyjęła ich życzliwie i hojnie, dzięki czemu chłopi odeszli bez wyrządzenia większych szkód. Lokalny poeta Paul Münch opisał ten historyczny epizod w swoim palatynackim wierszu „Die Gräfin Eva vun Neileininge”. Nawet podczas wojny trzydziestoletniej zamek doznał jedynie niewielkich uszkodzeń.
Jednak podczas wojny o sukcesję palatynacką najeżdżające wojska francuskie zrównały cały teren z ziemią w 1690 roku. Jego dwaj właściciele, Leiningen-Westerburg oraz biskupstwo wormackie, nie zdołali dojść do porozumienia w sprawie odbudowy zamku w kolejnych latach — Leiningen był za, a Worms przeciw temu pomysłowi. W 1767 roku Karol z Leiningen-Westerburg sprzedał wreszcie połowę należącą do Leiningenów Wormom.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Neuleiningen Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →