Słowacja · XIII wiek
Pajštún Castle zajmuje 4209. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 52. wśród 135 obiektów na Słowacji. Data powstania: ok. 1300, wcześniejsza niż u 60% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 999 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 50% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 25 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Bratysława, 14 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Słowacja.
Zamek Pajštún, zwany też Pajštún (słow. Pajštúnsky hrad, węg. Pozsonyborostyánkő, niem. Peilenstein), to zrujnowany zamek średniowieczny w gminie Borinka, w kraju bratysławskim na Słowacji. Leży na zachodnim krańcu Małych Karpat, na wysokości 486 m. Ze względu na bliskość Bratysławy zamek jest popularnym celem wycieczek pieszych dla mieszkańców stolicy.
Dokładne pochodzenie zamku Pajštún jest niejasne; niektórzy historycy uważają go za tożsamy z zamkiem w Stupavie. Zamek stoi ponad Stupavą, lecz nie wchodzi w skład administracyjnego terytorium tego miasta. Inni historycy sytuują początki zamku w ostatniej tercji XIII wieku, przypisując rozkaz jego budowy Rugeriusowi z Tallesbrunn. Pajštún był częścią regionalnego systemu zamków mających bronić północno-zachodniej granicy Królestwa Węgier. Pierwotna nazwa zamku brzmiała prawdopodobnie po niemiecku Peilenstein. Obecna słowacka nazwa, Pajštún, jest zapewne zniekształconą wersją pierwotnego słowa niemieckiego. Jedna z pierwszych znanych wzmianek o zamku (lub o wsi u jego podnóża) pochodzi z 1314 roku i wiąże się z jego właścicielem, Ottonem z Telesprun.
Wiele źródeł błędnie datuje pierwszą wzmiankę o zamku na rok 1273. Zamek musiał istnieć przed 1390 rokiem, kiedy to Zygmunt Luksemburski podarował go jako dziedziczną własność Piotrowi Szentgyörgyi. Po wygaśnięciu tego rodu w 1543 roku zamek należał do Gáspára Serédyego.
Około 1550 roku własność zamku przekazano Eckowi Salmowi, wiernemu słudze króla Ferdynanda I i naczelnikowi komitatu bratysławskiego. W 1592 roku, za zgodą cesarza Rudolfa II, zastawiony zamek został wykupiony od rodziny Salm przez Miklósa Pálffyego. Trzy lata po jego śmierci, w 1600 roku, jego wdowa Maria Fugger oraz trzej synowie otrzymali królewską darowiznę zamku Pajštún. Gdy w 1619 roku dzielono majątek rodzinny, zamek Pajštún przypadł Pálowi Pálffyemu. Ponieważ stan zamku stopniowo się pogarszał, a jednocześnie narastało zagrożenie tureckie, Pálffy odbudował zamek w latach 1640–1645. Do jego przebudowy zaangażował najważniejszych włoskich artystów i budowniczych dostępnych w monarchii habsburskiej. Renowacją, która zasadniczo przekształciła pierwotny XIII-wieczny rdzeń zamku, kierował włoski inżynier Filiberto Luchese.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Pajštún Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →