Paleis van Caserta

Het Paleis van Caserta (Italiaans: Reggia di Caserta) is een voormalige koninklijke residentie nabij de Italiaanse stad Caserta. Het is vermoedelijk het grootste gebouw dat in de 18e eeuw in Europa gebouwd is.

Het paleis heeft tussen 1780 en 1861 dienst gedaan als woon- en werkpaleis van de koningen van Napels en Sicilië. In 1997 is het gebouw met de tuinen en het aquaduct, dat de fonteinen van water voorziet, alsook het nabije complex Belvedere di San Leucio door de UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst. De reden die UNESCO hiervoor aangeeft is dat het paleis het laatste en ultiem perfecte gebouw is uit de barok-periode.

Tekst overgenomen uit “Paleis van Caserta” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Paleis van Caserta staat op plaats 51 van 5.793 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 3 van de 350 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in 1752, en daarmee ouder dan 20% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 360 bouwwerken in de atlas die uit de 18e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗